Neŭrologio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Neŭrologio [1], nervoscienconeŭroscienco estas la scienca studo de la nerva sistemo. Neŭrologio estas subfako de medicino, kiu pristudas la strukturon kaj funkciadon de la cerbo kaj de la nerva sistemo. Kuracistoj kiuj studas neŭrologion nomiĝas neŭrologoj.

Tradicie, neŭrologio estis vidita kiel branĉo de biologio. Tamen, ĝi estas nuntempe interfaka scienco kiu kunlaboras kun aliaj kampoj kiel ekzemple kemio, komputilscienco, inĝenieristiko, matematiko, medicino, filozofio, fiziko, kaj psikologio. La esprimo neŭrobiologio estas kutime uzita interŝanĝeble kun la esprimo neŭrologio, kvankam la unua specife aludas al la biologio de la nerva sistemo, dum la lasta aludas al la tuta scienco de la nerva sistemo.

La amplekso de neŭrologio plilarĝigis kaj nun inkludas malsamajn alirojn por studi la molekulajn, ĉelajn, evoluajn, strukturajn, funkciajn, komputilajn, kaj medicinajn aspektojn de la nerva sistemo. La teknikoj uzitaj per neŭrologoj ankaŭ disetendiĝis grandege, de molekulaj kaj ĉelaj studoj de individuaj nervĉeloj ĝis figurado de sensaj kaj movaj taskoj en la cerbo. Lastatempaj teoriaj progresoj en neŭrologio ankaŭ estis helpitaj per la studo de neŭralaj retoj.

Konsiderante la kreskantan nombron de sciencistoj kiuj studas la nervan sistemon, pluraj eminentaj neŭrologiaj organizaĵoj estas formitaj por disponigi forumon por ĉiuj neŭrologoj kaj edukistoj. Ekzemple, la International Brain Research Organization (Internacia cerbo Esploradorganizaĵo) estis fondita en 1960, la International Society for Neurochemistry (Internacia societo por Neŭrokemio) en 1963, la Eŭropa Cerbo kaj Konduta Societo en 1968, kaj la Society for Neuroscience (Societo por Neŭrologio) en 1969.

Studkampoj[redakti | redakti fonton]

Temas pri plurdisciplina studado, kiu iras de la molekula nivelo al ĝeneralaj psikologiaj konsideroj. Inter la plej studataj temoj troviĝas:

Historio[redakti | redakti fonton]

Famaj neŭrologoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Plena Ilustrita Vortaro 2002, p. 782