Penmarch

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Penmarch
Penmarc'h
Pinto de Penmarch
Pinto de Penmarch
Administrado
Lando Flago-de-Francio.svg Francio
Regiono Bretonio (franca regiono)
Departemento Finistère
Arondismento Quimper
Kantono Guilvinec
Interkomunumreto Interkomunumo de la komunumoj de suda bigudena lando
Urbestro Jacqueline Lazard (2008-2014)
Insee-kodo 29158
Poŝtkodo 29760
Demografio
Loĝantaro 5 749 (?)
Loĝdenso 350,8 loĝ./km2
Geografio
Koordinatoj 47°48′46″N 4°20′12″U  /  47.8127777778°N, 4.33666666667°U / 47.8127777778; -4.33666666667 (Penmarch
Penmarc'h
)
Koordinatoj: 47°48′46″N 4°20′12″U  /  47.8127777778°N, 4.33666666667°U / 47.8127777778; -4.33666666667 (Penmarch
Penmarc'h
)
Alteco -1 ĝis 23 m
Areo 16,39 km2
Situo
Penmarch (Francio)
DEC
Red pog.svg
v  d  r
Information icon.svg

Penmarch [pɛ̃max] (ankaŭ neoficiale nomata Penmarc'h, kaj malnove Tréoultré) estas franca komunumo de departemento Finistère, en la regiono Bretonio, en Francio.

Ne konfuziĝu kun la senjorlando de Penmarc'h en Leono, situanta sur la teritorio de Kersaint-Plabennec, kiu ludis gravan rolon en la loka historio.

Geografio[redakti | redakti fonton]

Situo[redakti | redakti fonton]

Penmarc'h, komunumo la plej sud-okcidenta de la Bigudena lando, je la suda fino de la golfeto de Audierne (Bretonio) estas la plej loĝata de la kantono de Guilvinec, kun loĝantaro de 5 889 loĝantoj en 1999, (21 813 por la tuto de la kantono).

Najbaraj komunumoj[redakti | redakti fonton]

Geologio kaj reliefo[redakti | redakti fonton]

La duoninsulo de Conq.

La teritorio de la komunumo estas tre ebena kaj tre malalta. Tie estas multaj lagunaj marĉoj (loch) el kiuj iuj estas drenitaj kaj ŝtopitaj, aparte en Saint-Guénolé, por gajni spacon por loĝejoj aŭ metiaj konstruaĵoj.

Multaj insuletoj kaj rifoj je tre malsmaj dimensioj staras dise laŭ la tuta marbordo de Penmarch : la plej gravaj estas la Etocs sude de Kérity, la insulo Saint-Nonna okcidente de Saint-Pierre.

La haveno de Saint-Guénolé, kun pasejo malferma tute okcidenten, danĝere fama en malbona vetero, estas ŝirmata per du granitaj duoninsuloj : Krugen sude, Conq nord-okcidente. Krugen estas ligita al la kontinento per sabla istmo. Conq estas ligita al la kontinento per artefarita digo, mem ŝirmata per betonblokoj, kiuj ebligas plibone rompi la elĵetiĝon de la hulo.

La granita roka bordo, (dirata « côte sauvage » (eo: sovaĝa bordo) en Saint-Guénolé), estas tranĉita per pluraj plaĝoj :

  • norde, la plaĝo de Pors-Carn, kiu plulongiĝas ĝis la pinto de la Torche (komunumo de Plomeur) ;
  • okcidente, la plaĝo de La Joie (eo: la ĝojo) ;
  • sude, la plaĝo de Steir, kiu komenciĝas en Kerity kaj etendiĝas ĝis Guilvinec.

Pro la formo de la teritorio kaj fortaj ventoj, kiuj tutjare blovas, la vegetalaro estas grundnivela sur la komunumo ; la arboj iom altaj, kiuj tie kreskas ofte adoptas la formon de "flago" antaŭ ol esti iam faligitaj per ŝtormo.

Rokoj de Saint-Guénolé[redakti | redakti fonton]

Por pli informiĝi[redakti | redakti fonton]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Serge Duigou, Les Mystères de Penmarc'h, Editions Ressac, Quimper, 1994.
  • Serge Duigou, Penmarc'h, Le Télégramme, 2002.
  • Serge Duigou, Quand nous prenions le train birinik, Editions Ressac, 1983.
  • Serge Duigou, La Révolte des pêcheurs bigoudens sous Louis XIV, Ressac
  • Auguste Dupouy, Souvenirs d'un pêcheur en eau salée, Slatkine, 1981.
  • Lucien Jégou, Le Bénitier du diable, Seghers, 1982.
  • Rémy Monfort, Penmarc'h à travers ses historiens, Penmarc'h, 1985.
  • François Quiniou, Penmarc'h, son histoire, ses monuments, Ar Vorenn, 1984.
  • Jean-René Couliou, La Pêche bretonne, Presses Universitaires de Rennes, 1997, 446 p.
  • Foyer de l’enseignement, Grandeurs... au pays de Penmarc'h : terre et mer, Les Amitiés de Lorraine et d'Alsace, 1950, 58 p.
  • Yves Le Gallo (directeur), Le Finistère de la Préhistoire à nos jours, Ed. Bordessoules, 1991.
  • Joëlle Quaghebeur, La Cornouaille du IXe au XIIe siècle, Société archéologique du Finistère, 2001.
  • Xavier Dubois, « La Crise sardinière et les Mutations de la conserverie », in M. Humbert. La Bretagne à l'heure de la mondialisation, Presses Universitaire de Rennes, Rennes, 2002, paĝo27-33.
  • Serge Duigou, Jean-Michel Le Boulanger, Pierre-Jean Berrou, Annick Fleitou, Histoire du Pays bigouden, Ed. Palantines, 2003.
  • Bernard Berrou, Un Passager dans la baie, éditions La Part Commune, 2005

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]


Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Portalo pri Finistère Rilataj artikoloj troviĝas en Portalo pri Finistère
Portalo pri municipoj de Francio Rilataj artikoloj troviĝas en Portalo pri municipoj de Francio