Samaro (Irako)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Mapo kun la situo de Samaro

Samaro ( Sāmarrā’ سامرّاء) estas antikva urbo de Irako je la orienta bordo de la rivero Tigriso, je 100 km de Bagdado, en la provinco de Salah ad Din (nomo kiu honoras Saladinon).

Ĝi estis fondita en la jaro 835, kiam la ĥalifo al-Mu‘tasim decidis konstrui propran ĉefurbon. Ĝi estis ĉefurbo ĝis 892, kiam la ĥalifo al-Mu‘tadid decidis reveni al Bagdado. En tiu periodo la urbo estis unu el la plej luksaj metropoloj, kaj entenis la plej grandan moskeon kiun konis la araba imperio. El tiu konstruaĵo nur restas ekstera muro kaj la minareto, konata kiel Malwiyya, kun formo de zigurato.

Spirala minareto de la granda Moskeo de Samaro

En Samaro nun loĝas precipe ŝijaistoj, kaj ĝi entenas diversajn monumentojn de tiu religia grupo.

Je la 22-a de februaro de 2006, granda atenco detruis la oran kupolon de la plej konata monumento de la urbo, la moskeo Al Askari.

En 2007, UNESCO nomis Samaron monda heredaĵo.[1]

Vidu ankaŭ

Minareto de Samaro


Referencoj

  1. "Unesco names World Heritage sites", BBC News, 2007-06-28. Kontrolita 2010-05-23.