Ĉokekirao

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Ĉefaj strukturoj de Ĉokekirao.
Terasoj en Ĉokekirao.
Ĉefaj strukturoj de Ĉokekirao.
White stone woman in the terraces of Choquequirao
White stone llama in the terraces of Choquequirao

ĈokekiraoChoquequirao (eble el Keĉua ĉuki metal, k'irav lulilo, liteto)[1][2][3][4] estas Inkaa loko en suda Peruo, simila en strukturo kaj arkitekturo al Machu Picchu.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

La ruinoj estas konstruaĵoj kaj terasoj je niveloj super kaj malsuper Sunĉ'u Pata, nome senpinta monteto. La montetpinto estis antikve niveligita kaj ringigita per ŝtonoj por krei 30 por 50 m platformon.

Ĉokekirao je alto de 3050 m super marnivelo[5] estas en survoje al la Vilkabamba montaro en la distrikto Santa Teresa, La Convención Provinco de la Regiono Kusko. La komplekso estas de 1800 hektaroj, el kiuj 30–40% estis elfosita.[6] La loko estas super la kajnono de la rivero Apurimako kiu havas alton de 1450 m.

La loko estas atingita laŭ dutaga piedira vojo el ekster Kusko.[6] Choquequirao pintis en la prestiĝa listorangigo de Lonely Planet de veturoj por 2017.[7]

Fotaro[redakti | redakti fonton]

13° 23′ 34″ S 72° 52′ 26″ U / 13.39278 °S, 72.87389 °U / -13.39278; -72.87389 (mapo)Koordinatoj: 13° 23′ 34″ S 72° 52′ 26″ U / 13.39278 °S, 72.87389 °U / -13.39278; -72.87389 (mapo)

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Diccionario Quechua - Español - Quechua, Academía Mayor de la Lengua Quechua, Gobierno Regional Cusco, Cusco 2005 (Keĉu-hispana vortaro) (5-vokal-sistemo)
  2. Ref Bertonio
  3. Teofilo Laime Ajacopa, Diccionario Bilingüe Iskay simipi yuyayk'ancha, La Paz, 2007 (Keĉu-hispana vortaro)
  4. Lee 1997
  5. Choquequirao, Perua Turisma Oficejo, 2011 Ne plu funkcianta.
  6. 6,0 6,1 Trail to Choquequirao, El Comercio Newspaper, Lima, Peru, 13a de majo, 2009, [Spanish] En webarchive [1] 16a de aprilo, 2013.
  7. [2]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Burga, Manuel (2008). Choquequirao; símbolo de la resistencia andina (historia, antropología y linguística). Lima: Universidad Nacional Mayor de San Marcos. pp. 103–106. ISBN 9972-46-390-7.
  • Echevarría López, Gori Tumi; Zenobio Valencia García (2009). "The 'Llamas' from Choquequirao: A 15th century Cusco imperial rock art". Rock Art Research. 26 (2): 213–223.
  • Echevarría López, Gori Tumi; Zenobio Valencia García (2008). "Arqutectura y contexto arqueológico Sector VIII, andenes <<Las Llamas>> de Choquequirao". Investigaciones Sociales (20): 63–83.
  • Ziegler, Gary R.and J. McKim Malville. Choquequirao, Topa Inca's Machu Picchu: a royal estate and ceremonial center, Proceedings of the International Astronomical Union. 2011, n. 278, pp. 162–168.
  • Ziegler, Gary R kaj J Mckim Malville.(2013). Machu Picchu's Sacred Sisters; Choquequirao and Llactapata; Astronomy, Symbolism and Sacred Geography in the Inca Heartland. Johnson Books, Boulder.
  • Ziegler, Gary R. Beyond Machu Picchu; Lost City in the Clouds, Peruvian Times. [3]
  • Lee, Vincent R. (1997). Inca Choqek'iraw: New Work at a Long Known Site. Cortez, CO:Sixpac Manco Publications. Choquequirao, Peru's Tourism Office, 2011
  • The Other Machu Picchu, artikolo pri Choquequirao (The New York Times, 3a de junio, 2007)
  • Jones, Paul. Exciting News about the Choquequirao Cable Car. Totally Latin America. S.A.
  • Salazar, Carla. Tramway planned for Machu Picchu’s 'sister city'. AP Travel. Associated Press.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]