Ŝramano

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Ĝajna monaĥo

Ŝramanoj (Sanskrito: śramaṇa (श्रमण); Palio: samaṇa) estis vagemaj predikantoj kaj asketoj de antikva Hindio, kiuj amase agadis ĉirkaŭ de la 6-a ĝis la 5-a jarcento a.K..

Oni nomis ilin ankaŭ vagantoj aŭ pilgrimuloj. En buddismaj tekstoj la esprimo ŝramano estas uzata en transprenita signifo por indiki buddisman monaĥon.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]