Astaroto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Sigililo de Astaroto.
Astaroto tirita el la Infera Vortaro.

En demonologio Astaroto (dirita ankaŭ Ashtaroto, Astarot kaj Asteroth) estas, en la kristana literaturo, princo de la Infero. Li havas kvar asistantojn:

Priskribo[redakti | redakti fonton]

En la Infera Vortaro, Astaroto estas prezentita kiel nuda viro kun du flugilaj paroj kaj drakaj piedoj. Surkape li portas kronon, mantenas serpenton kaj rajdas luponhundon.

Funkcio[redakti | redakti fonton]

La figuro, tamen, de Astaroto kiel demono ne estas bone difinita.

Laŭ demonologoj Astaroto estas demono de la “plejelstara hierarkio”, kiu delogas altirante al pigreco kaj vantemo. Kaj lia kontraŭuloj estas Sankta Bartolomeo kiu protektas la homojn kontraŭ liaj tentoj. [1]

  • Laŭ aliaj li disvastigas matematikajn sciencojn kaj kapablas igi nevideblaj homojn kaj ilin gvidi al kaŝitaj trezoroj kaj respondi al ĉiuj demandoj.
  • Iuj demonologoj subtenas ke li, laŭ diversaj okazaĵoj, en la aŭgusta monato atakas la virojn plej fortajn.
  • Laŭ la spirita satanismo, Astaroto estas nepo de Belzebubo kaj, foje, estis identigita kun la diino de la fekundeco kaj kun aliaj dioj kiel Enlil kaj Enki Ea. Li kun Belzebubo kaj Satano faras, por spirita satanismo, triadon kiel indikate ankaŭ de la punktetoj ĉe la dekstra flanko de ilia sigelilo…

Astaroto en la amasfenomenoj[redakti | redakti fonton]

  • En al numero 146 de Dylan Dog, Ghost Hotel, Astaroto estas la nomo de seria murdisto ĉar li allasis la signon de la sango kiel "signaturon de Astaroto".

Pandaemonium (filmo), Astaroto estrege ludas en la kastelo de la imperiestro.

Ne ĉiam tamen li ludas demone…

Aliaj projektoj[redakti | redakti fonton]

KOMUNA prezentas ilustraĵojn pri Astaroto: [1]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Vidu legendon de Sebastian Michaelis.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]