Avareco

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Disambig-dark.svg Tiu ĉi artikolo temas pri la homa karakterizaĵo avaro. Sendepende ekzistas la popolo de avaroj kaj ties lingvo, la avara lingvo - la avaroj statistike ne estas pli aŭ malpli avaraj ol iuj ajn aliaj popoloj de la tero...
La avarulo fare de Maria Feodorovna

Avareco estas nepra aŭ troa ŝparemo ligita kun la malemo dividi valorojn. En la katolikismo avareco estas unu el la sep gravegaj pekoj. Avarulo estas homo kiu detenas sin de monelspezado, ankaŭ tiel malboniĝante sian propran vivnivelon.

Konataj avaruloj en la literaturo[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

La sep gravegaj pekoj - avareco fare de Pieter Bruegel la pliaĝa

Proverbo[redakti | redakti fonton]

Ekzistas pluraj proverboj pri avareco en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[1]:

  • Citaĵo
    « Avarulo avaras, heredantoj malŝparas. »
  • Citaĵo
    « Malavarulo kaj porko estas bonaj post la morto. »
  • Citaĵo
    « Pri havo najbara oni estas malavara. »

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. [1]