Fāʾ

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
fāʾ
Izolite Fine Interne Komence
ـﻒ ـﻔ

La fāʾ (arabe ﻓﺎء, fāʾ) estas la dudeka litero de la araba alfabeto. En la klasika araba reprezentas la fonemon /f/.[1] Tiele ĝi reprezentas sonon bruantan, frikativan, labial-dentalan kaj nevoĉan.

En la abjad-numeraloj havas la valoron de 80.[2]

En Maroko ĝi povas troviĝi ankaŭ kun suba punkto (ڢ), tieke ke la grafio ﻑ havas la valoron de la qāf.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Corriente, Federico. (1980) “Lección 1.ª: Fonología”, Gramática árabe (hispane). Madrido: Instituto hispano-árabe de cultura. Ministerio de Cultura, p. 19–2. ISBN 84-7472-017-6.
  2. Corriente, Federico. (1980) “Lección 3.ª: Grafonomía”, Gramática árabe (hispane). Madrido: Instituto hispano-árabe de cultura. Ministerio de Cultura, p. 41–51. ISBN 84-7472-017-6.