Géza Szikla (inĝeniero)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Géza Szikla [sikla], laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Szikla Géza estis hungara inĝeniero.

Géza Szikla [1] naskiĝis la 24-an de junio 1882 en Szolnok. Li mortis la 31-an de marto 1963 en Budapeŝto.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Géza Szikla akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1904. Inter 1905 kaj 1913 li laboris en Hungaraj Ŝtafervojoj, poste en firmao pri elektroprovizo. Baldaŭ li estis direktoro de elektrejo. En la frua socialismo li havis postenon en kontoro pri elektrejaj planadoj. Li trovis solvon por ne esti aeretoj en la kaldronoj. Kun Artúr Rozinek li havis patenton pri efika brulo de karbopulvoroj. En 1952 li doktoriĝis.

Elektitaj kontribuoj[redakti | redakti fonton]

  • A Szikla-Rozinek szénporgáz tüzelés (1929)
  • Die Entwicklung des Schwebevergasers Bauart Szikla-Rozinek (1938) - kun Artúr Rozinek
  • A széntárolás különös tekintettel hazai szeneinkre (1948)

Memorigiloj[redakti | redakti fonton]

  • premio Szikla Géza fondita en 1964

Fontoj[redakti | redakti fonton]

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.