Hamdan ibn Hamdun

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Hamdan ibn Hamdun ibn al-Harit al-Taglibi (fl. 868–895) estis Tagliba Araba ĉefo en Jazira, kaj la patriarko de la Hamdanida dinastio. Kun aliaj arabaj ĉefoj de la areo, li rezistis la klopodojn por reenmeto de abasida kontrolo super Jazira en la 880aj jaroj, kaj aliĝis al la Ĥariĝisma Ribelo. Li estis finfine venkita kaj kaptita de la kalifo al-Mu'tadid en 895, sed estis poste liberigita kiel premio por la distingigaj servoj de sia filo Husajn al la kalifo.

Fontoj[redakti | redakti fonton]

  • Canard, Marius (1986). "Ḥamdānids". The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume III: H–Iram. Leiden and New York: BRILL. pp. 126–131. ISBN 90-04-09419-9.
  • Fields, Philip M., eld. (1987). The History of al-Ṭabarī, Volume XXXVII: The ʿAbbāsid Recovery. The War Against the Zanj Ends, A.D. 879–893/A.H. 266–279. Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 0-88706-053-6.
  • Kennedy, Hugh N. (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the 6th to the 11th Century (dua eld.). Harlow, UK: Pearson Education Ltd. ISBN 0-582-40525-4.