Hatikva

הַתִּקְוָה
Hatikva
La espero
nacia himno
lando	Israelo
kantoteksto	Naftali Herz Imber, 1878
muziko	Samuel Cohen, 1888
ekde	1948
muzika ekzemplo
"Hatikva" noicon Ĉu la aŭdigo ne funkcias? Eble helpos la paĝo "media help" (en la angla).

Hatikva (hebree:התקוה [hatikvah ])estas la nacia himno de Israelo. La tekston verkis Naftali Herz Imber en 1878 kiel la poemo Tikvatenu ("nia espero") kaj muzikigis ĝin komence de la 1880-aj jaroj Samuel Cohen.

La unuaj sep notoj estas rekte prenitaj de ĉeftemo en la sonpoemo "Vltavo" (Moldavio) de Bedrich Smetana, kiu siavice estas eble influita de baza ĉeftemo trovebla, interalie, en la itala popolkanto "La Mantovana". Sonsekvencoj el la sama verko daŭre estas registrataj. Bedrich Smetana estis informita kaj eksplicite pozitiva pri la reuzado de sia materialo.

Ĉe la unua cionisma mondkongreso en 1897 en Bazelo, Svislando, "Hatikva" estis elektita kiel la oficiala kanto de la cionisma movado. Ĝin poste rearanĝis komponisto Paul Ben-Haim, kiu parte bazigis la komponaĵon sur jude-rumanaj popolkantoj.

Tekstoj kaj melodio

Teksto hebree	Transliterumo	Teksto Esperante
כָל עוד בלבב פנימה נפש יהודי הומייה, ולפאֲתי מזרח קדימה עין לציון צופייה; עוד לא אבדה תקותנו, התקווה בת שנות אלפיים, להיות עם חופשי בארצנו ארץ ציון וירושלים. להיות עם חופשי בארצנו ארץ ציון וירושלים.	Kol od balevav penimah Nefesh Yehudi homiyah Ulfa'atey mizrach kadimah Ayin leTzion tzofiyah Od lo avdah tikvatenu Hatikvah bat shnot alpayim L'hiyot am chofshi beartzeinu Eretz Tzion v'Yerushalayim L'hiyot am chofshi beartzeinu Eretz Tzion v'Yerushalayim	Je la profundec' de israelida kor', juda spirit' sopiru kun fervor', en l' oriento ni, limon vidu for, okul' rigardu al Cion'. Nian esperon ja ne perdis ni; dumiljara esper' subtenos nin, libera land' ĉe nia propra grund'. Cion-patruj' kaj Jeruŝalaim'.

Kreiva versio fare de AI

Rimarko: Ĉi tiu versio provas kapti la esencon kaj sentojn de la originala Hatikva, adaptante ĝin al la Esperanta lingvo kaj kulturo. Ĝi konservas la ĉefajn temojn de espero, daŭremo, kaj reveno al la patrujo, uzante Esperantajn esprimojn kaj poeziajn strukturojn. Fervore kampanjante por cionismo, multe antaŭ la fonda kongreso de 1897 kun Theodor Herzl, D-ro Zamenhof deturnis sin de ĝi kaj poste kreis la esperantistan himnon "La Espero"

"Espero Eterna"

En koro judea

Animo pulsadas,

Al Cion fidela

La revo ne fadas.

Dum larmoj fluis

Tra jarcentoj longaj,

Ni firme kredis

Je revensonĝoj.

Refreno:

Ne perdiĝos nia espero,

Du mil jarojn ni portis ĝin.

Libera popolo en propra tero,

Jerusalemo, nia destin'.

En niaj preĝejoj

Kaj stratoj antikvaj,

Resonas la voĉoj

De profetoj vivaj.

Ni ree konstruas,

Pasinto renaskas,

La steloj gvidas nin,

Estonto nin maskas.

(Ripeti la refrenon)

Eksteraj ligiloj

• Hatikva / La espero "L´Esper´"
• https://www.science.co.il/israel/Anthem.php
• http://www.cramim.rishon.k12.il/rishon/romani.mp3 Arkivigite je 2007-09-30 per la retarkivo Wayback Machine
• https://www.science.co.il/israel/anthem/Hatikva-Streisand.mp3
• Aŭdi Hatikva Arkivigite je 2008-02-29 per la retarkivo Wayback Machine

Vidu ankaŭ

• Cionismo
• La Espero (dr. L.L. Zamenhof)