Jakobo Baradai

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Jakobo Baradai (antikve-greke Ἰάκωβος Βαραδαῖος; latine Jācōbus Baradaeus; arabe مَار يَعْقُوب اَلْبَرَادَعِي, Mār Yaʿqūb Al-Barādaʿī; sirie ܝܥܩܘܒ ܒܘܪܕܥܝܐ) aŭ Zanzale (mortis en Edeso 578) estis la episkopo de Edesa ekde 543 ĝis sia morto en 578. Li estas la plej grava Patriarko kaj reorganizanto de la Siria Ortodoksa Eklezio pro la skismo de la kristana siria komunumo, okazinta post la Koncilio de Kalcedono.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Jakobo estis siria monaĥo kiu estis elektita kiel episkopo en Edeso en 541 de la monofizidistoj kaj etendis la eklezion al Armenio, Mezopotamio kaj najbaraj landoj, predikante liajn doktrinojn, ordinante sacerdotojn kaj episkopojn, kaj montris tiom da amo al lia misiista laboro ke la komunumo estas nomata "jakoba" post lia morto.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

Clavis Patrum Græcorum 7170-7199