Menoitio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Menoitio - (latine Menoetius) estis en la helena mitologio filo de Titano Iapeto kaj Klimeno, filino de Titano Oceano (mitologio).

Liaj fratoj estis Atlaso, Prometeo kaj Epimeteo.

Li, kun sia plej maljuna frato Atlanto, subtenadis Kronon en lia batalo kontraŭ olimpiaj dioj fronte de Zeŭso. Pro tio lin Zeŭso rigore punis, mortigis lin per fulmo kaj ĵetis en profundojn de Tartaro.

Malpli signifa portanto de la nomo Menoitio estis opunta reĝo, patro de Patroklo. Li ĉeestis ekspedicion de Argonaŭtoj kaj estis favorato de Heraklo.

La tria Menoitio estis paŝtisto Hadesaj gregoj sur la insulo Eriteio. Li malkaŝis al Geriono, ke Heraklo forpelis liajn bovojn. Kiam poste Heraklo prenis en la submondon unu bovinon por mortaj animoj, Menoitio luktis kontraŭ li. Heraklo rompis al li kelkajn ripojn.

Fonto[redakti | redakti fonton]

En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Menoitios en la ĉeĥa Vikipedio.