Mikroondilo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
mikroondilo

Mikroondilo, mikroonda fornomikroonda kuirilo estas ilo por la rapida varmigo de nutraĵoj, likvaĵoj aŭ aliaj taŭgaj materioj - per sorbo de altfrekvencaj elektromagnetaj mikroondoj (ĉ. 2450 megahercoj). La akvo, graso, sukeroj kaj aliaj molekuloj sorbas la ondojn kaj ekvibras, tiel estiĝas varmo. La aero ne varmiĝas nur la nutraĵoj.

La akvoentenaj materialoj pli rapide varmiĝas ol la sekaj, ekstere pli forte ol interne. Vitro, porcelano, kelkaj plastoj apenaŭ sorbas mikroondojn, tiel oni povas uzi ilin en la mikroondilo.

Oni ne povas, nek devas, uzi metalojn, ĉar la metalo ombras kaj kurtcikvitas la ondojn.

La tekniko inventiĝis kaj patentiĝis dum la jaro 1946 fare de Percy Spencer de la entrepreno Raytheon en Usono.