Nuntempa klasika muziko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Nuntempa klasika muziko povas esti komprenita kiel apartenanta al la periodo kiu startis en la mezo de 1970-aj jaroj al la 1990-aj jaroj, kiu inkludas modernisman, postmodernisman, novromantikan, kaj pluralisman muzikojn.[1] Tamen, la termino povas ankaŭ esti uzata en pli larĝa senco por referenci al ĉiuj muzikaj formoj de post-1945.[2] Gravaj muzikoj por kompreni ties fonon estus Pierre Boulez kaj Karlheinz Stockhausen. Por la centra epoko gravus John Cage, Henry Cowell, Philip Glass, kaj aliaj.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Botstein "Modernism" §9: The Late 20th Century (subskribo postulata).
  2. "Contemporary" in Du Noyer 2003, 272.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Anderson, Martin. 1992. "A Conversation with Kalevi Aho". Tempo, new series, no. 181, Scandinavian Issue (June): 16–18.
  • Bandur, Markus. 2001. Aesthetics of Total Serialism: Contemporary Research from Music to Architecture. Basel, Boston, Berlin: Birkhäuser. ISBN 3-7643-6449-1.
  • Botstein, Leon. 2001. "Modernism". The New Grove Dictionary of Music and Musicians, dua eldono, eldonita de Stanley Sadie kaj John Tyrrell. London: Macmillan Publishers.