Sumo de Riemann

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

La Sumo de Riemann estas modo de difino de difinita integralo, kreaĵo de Bernhard Riemann. Pli precize, la sumo de Riemann estas ia proksumumaĵo de la integralo, kaj oni povas uzi ĝin ne nur por difini la integralon, kaj ankaŭ por trovi proksimumaĵon de ĝi.

Difino[redakti | redakti fonton]

Tiu ĉi sumo povas esti vidita kiel la proksimumaĵo de la areo sub funkcio per rektanguloj proksimume altaj kiel la funkcio. Se la rektanguloj estas pli mallarĝaj, tiam la proksimumaĵo estas pli bona. Pli precize, supozu ke estas funkcio difinita sur la intervalo . Unue oni dividas la intervalon, kreinte malgrandajn intervalojn, . La -a intervalo , havas longon . Poste oni ankaŭ elektas punkton en ĉiu intervalo. La sumo de Riemann estas

Tiam la integralo estas difinita kiel . La -a rektangulo havas larĝon , kaj alton . Tiam estas la nombro de rektanguloj.

La Sumo de Riemann estas uzata kiel la plej simpla proksimumaĵo de integralo. Ofte, oni ne elektas tute hazardaj punktoj, sed ofte oni divides la intervalo egale, kaj tiam ĉiu intervaleto havas la saman longecon , do tiam . Ofte ankaŭ oni elektas kiel la nombron , , aŭ eble . Eble se ni uzus la dekstran flankon de ĉiu intervaleto, tiam

Se la funkcio estas kontinua, tiuj sufiĉas, kaj ni nur devas preni la limeson .

Vidi ankaŭ[redakti | redakti fonton]