Izolita specialaĵo
El Vikipedio
La lasta reviziita versio (montri ĉiujn) estis aprobita je 20 Mar. 2013.
ŝablonaj/bildaj ŝanĝoj atendas kontrolon.
En kompleksa analitiko, izolita specialaĵo estas neordinaraĵo, proksime al kiu ne estas la aliaj neordinaraĵoj.
Formale, kompleksa nombro z estas izolita neordinaraĵo de funkcio f, se ekzistas malfermita disko D centrita je z tia, ke f estas holomorfa sur D \ {z}, kio estas, sur la aro ricevata de D per forpreno de la punkto z.
Ĉiu neordinaraĵo de meromorfa funkcio estas izolita, sed izoleco de neordinaraĵoj ne estas sole sufiĉa por garantii, ke la funkcio estas meromorfa. Multaj gravaj iloj de kompleksa analitiko kiel serio de Laurent kaj la restaĵa teoremo postulas, ke ĉiuj taŭgaj neordinaraĵoj de la funkcio estu izolitaj.
Ekzemploj [redakti]
- La funkcio
havas izolitan neordinaraĵon je z=0.
- La funkcio
havas je 0 neordinaraĵon, kiu estas ne izolita, pro tio, ke estas pliaj neordinaraĵoj je la inversoj de ĉiuj entjeroj, kaj tiuj inversoj situas arbitre proksime al 0; tamen la neordinaraĵoj je ĉi tiuj inversoj de entjeroj mem estas izolitaj.


havas izolitan neordinaraĵon je z=0.
havas je 0 neordinaraĵon, kiu estas ne izolita, pro tio, ke estas pliaj neordinaraĵoj je la