Leiningen (gento)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
orgina blazono de la graflando Leiningen

La senjoroj de Leiningen esta vaste disbranĉigita grafa kaj princa gento el regiono Palatinato. Ĝi supozeble devenas de la frankoj.

Historio[redakti | redakti fonton]

la graflando Leiningen kun graflandoj Falkenstein kaj Wartenberg, Franz Johann Joseph von Reilly, 1793/1794

Elirpunkto[redakti | redakti fonton]

La komencoj (Alt-Leiningen)[redakti | redakti fonton]

Devenlisto Alt-Leiningen[redakti | redakti fonton]

La dividoj[redakti | redakti fonton]

Hardenburg ĉ.1580
Burgo Dabo aŭ Dagsburg (Loreno)

Devenlisto de Saarbrücken-Leiningen ĝis la divido[redakti | redakti fonton]

Leiningen-Westerburg[redakti | redakti fonton]

Leiningen-Dagsburg[redakti | redakti fonton]

la tombokapelo de la linio Leiningen-Dagsburg-Hardenburg, alkonstruita flanke al la kaselkirko Bad Dürkheim (1508)
Leiningen-Dagsburg-Hardenburg[redakti | redakti fonton]
monaĥejo Amorbach, ekde 1803 sidejo de la princoj de Leiningen
La kastelo Waldleiningen estis konstruata de 1828 laŭ ordono de Karl zu Leiningen en brita stilo

[1]

Leiningen-Dagsburg-Falkenburg[redakti | redakti fonton]

Listo de famaj nomportantoj[redakti | redakti fonton]

Victoire von Sachsen-Coburg-Saalfeld, edzino de la dua princo Emich Carl zu Leiningen kaj patrino de la tria princo Karl zu Leiningen, 1814–1823 regantino de la princlando Leiningen, ekde 1818 en dua geedzineco edzino dela duko Edward de Kent kaj patrino de reĝino Victoria

Princoj de Leiningen[redakti | redakti fonton]

Ĉefoj de la domo Leiningen post la fino de la monarĥio[redakti | redakti fonton]

Ceteraj famaj anoj de la domo Leiningen[redakti | redakti fonton]

Komunumaj blazonoj kun la aglo de la familio Leiningen[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Thomas Gehrlein: Das Haus Leiningen. 900 Jahre Gesamtgeschichte mit Stammfolgen. Börde-Verlag, Werl 2011, ISBN 978-3-9811993-9-0.
  • Hans Heiberger: 1200 Jahre Altleiningen. 780–1980, Heidelberger Verlagsanstalt, Heidelberg 1980.
  • Hans Heiberger: Die Grafen zu Leiningen-Westerburg. Ursprung, Glanz, Niedergang. Verlag Kiliansdruck Erwin Dinges, Grünstadt 1983, ISBN 3-924386-00-5.
  • Hans Heiberger: Das Ende der Grafen zu Leiningen-Westerburg. Verlag Klaus Dinges, Grünstadt 2000, ISBN 3-9806596-1-5.
  • Eva Keil: Das Fürstentum Leiningen. Umbruchserfahrungen einer Adelsherrschaft zur Zeit der Französischen Revolution, Kaiserslautern 1993.
  • Gerhard Köbler: Historisches Lexikon der deutschen Länder: die deutschen Territorien vom Mittelalter bis zur Gegenwart. München 1992.
  • Ingo Toussaint: Die Grafen von Leiningen. Studien zur leiningischen Genealogie und Territorialgeschichte bis zur Teilung von 1317/18. Jan Thorbecke Verlag, Sigmaringen 1982, ISBN 3-7995-7017-9.
  • Genealogisches Handbuch des Adels, Adelslexikon Band VII, Band 97 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 1989, ISSN 0435-2408.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]


== Referencoj ==
  1. Genealogische Seite zu Emich IX. von Leiningen