Nicanor Parra

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Nicanor Parra

Nicanor Parra Sandoval (naskiĝis la 5-an de septembro, 1914), estas ĉilia poeto kaj membro de familio Parra, nome de popolaj artistoj. La koncepto de kontraŭpoezio estas atribuata al li pro ŝanĝi la tradiciajn skribmanierojn de la poezio. Ekzemple en sia verko Poemas y antipoemas li ŝanĝas zorgitan sintakson kontraŭ ĉiutaga lingvaĵaro.

Verkaro[redakti | redakti fonton]

  • Cancionero sin nombre, 1937.
  • Poemas y antipoemas, 1954.
  • La cueca larga, 1958.
  • Antipoemas, 1960.
  • Versos de salón, 1962.
  • Manifiesto, 1963.
  • Canciones rusas. 1967.
  • Obra gruesa, 1969.
  • Los profesores, 1971.
  • Artefactos,1972.
  • Sermones y prédicas del Cristo de Elqui, 1977.
  • Nuevos sermones y prédicas del Cristo de Elqui, 1979.
  • El anti-Lázaro, 1981.
  • Poema y antipoema de Eduardo Frei, 1982.
  • Cachureos, ecopoemas, guatapiques, últimas prédicas, 1983.
  • Chistes para desorientar a la poesía, 1983.
  • Coplas de Navidad, 1983.
  • Poesía política, 1983.
  • Hojas de Parra, 1985.
  • Poemas para combatir la calvicie, 1993.
  • Páginas en blanco, 2001.
  • Lear Rey & Mendigo, 2004.
  • Obras completas I & algo +, 2006.
  • Discursos de Sobremesa, 2006