Rialto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Rialto (apartigilo)

Campo della Pescaria, ĉe Venecio.

La Rialto estas kaj estis dum multaj jarcentoj la financa kaj komerca centro de Venecio. Ĝi estas areo de la San-Polo de Venecio, Italio, ankaŭ konata por ĝia merkatoj kaj por la Rialto-ponto trans la Granda Kanalo de Venecio.

La areo estis aranĝita proksime de la naŭa jarcento, kiam malgranda areo en la mezo de la Realtine-Insuloj ambaŭflanke de la Rio Businiacus estis konata kiel la Rivoaltus, la "alta banko". Baldaŭ, la Businiacus iĝis konata kiel la Granda Kanalo de Venecio kaj la distrikto iĝis la Rialto, plusendante nur al la areo sur la maldekstra banko.

La Rialto iĝis grava distrikto en 1097, kiam la merkato de Venecio venis tien, kaj en la sekvanta jarcento oni establis boatopontom en tuta la Granda Kanalo de Venecio disponigante aliron al ĝi. Tiu estis baldaŭ anstataŭigita per la Rialto-ponto.

La merkato kreskis, ambaŭ kiel podetala komerco kaj kiel pogranda merkato. Stokejoj estis konstruitaj, inkluzive de la fama Fondaco-dei Tedeschi sur la alia flanko de la ponto. Dume, vendetetoj ofertis luksajn varojn, bankaj kaj asekuraj agentejoj prezentis sin kaj la urbaj impostaj oficoj estis situantaj en la areo. La urba buĉejo estis ankaŭ en la Rialto.

La plej multaj el la konstruaĵoj en la Rialto estis detruitaj en incendio en 1514, la sola pluvivanto estis la eklezio San Giacomo di Rialto, dum la resto de la areo estis iom post iom rekonstruita. La Fabriche Vechie venas el tiu periodo, dum la Fabbriche Nuove estas nur iomete pli lastatempa, originante de 1553. La statuo Il Gobbo di Rialto estis ankaŭ skulptita en la deksesa jarcento.

La areo daŭre estas podetala komerca kvartalo, kun la taga Erberia legombutika merkato kaj la fiŝomerkato sur la Campo della Pescheria.

La Rialto ankaŭ estas meciita en verkoj de literaturo, precipe en tiu de Shakespeare, La Venecia Komercisto ("Kia novaĵo sur la Rialto? ") kaj en tiu de Elizabeth Barrett Browning: Sonetoj de la portugaloj.