Arielo (luno)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Arielo
Natura satelito de Urano (I)
Miksaĵo de kvar fotoj de Arielo fare de la kosmoesplorilo Voyager 2, la 24-an de januaro 1986
Miksaĵo de kvar fotoj de Arielo fare de la kosmoesplorilo Voyager 2, la 24-an de januaro 1986
Oficiala nomo Urano I[1]
Historio
Malkovrinto William Lassell[1]
Dato de malkovro
Loko de malkovro
24-a de oktobro 1851[1]
Liverpulo[1]
Orbitaj ecoj
Averaĝa radiuso
Granda duonakso
190 900 km
191 020 km
Discentreco 0,0012
Klinangulo 0,260°
Periodo 2,520 tagoj
Fizikaj ecoj
Dimensioj
Diametro
- Areo
- Volumeno
1162,2×1155,8×1155,4 km
1157,8 ± 1,2 km
4,2113 × 106 km2
0,8126 × 109 km3
Maso
- Denso
- Surfaca falakcelo
- Liberiga rapido
(1,353 ± 0,020) × 1021 kg
(1,66 ± 0,15) × 103 kg/m3
0,27 m/s2
558 m/s
Rotacia periodo Kaptita
Atmosferaj kaj surfacaj ecoj
Surfaca temperaturo ~58 K
Albedo 0,39
Observaj ecoj
Videbla magnitudo 14,16[2]
v  d  r
Information icon.svg

Arielo estas unu el la ĉefaj naturaj satelitoj de la planedo Urano. Ĝin malkovris la brita astronomo William Lassell la 24-an de oktobro 1851, samtempe kiel Umbrielo.

La sistemo de Urano estis ĝis nun vizitita nur de la usona kosmoesplorilo Voyager 2, dum januaro 1986.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Paĝaro pri planeda nomenklaturo ĉe la retejo de la usona geologia agentejo USGS (angle)
  2. Retejo de la Observatorio ARVAL (angle)