Davido la 3-a (Tao)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Davido la 3-a la Granda (kartvele: დავით III დიდი; n. ĉ. 930 - m. ĉ. 1000 aŭ 1001) estis kartvela princo de la bagratida familio de Tao (Tajk), historia regiono en la kartvel-armenaj marŝteroj, de 966 ĝis lia murdo en 1000. Davido ricevis la kortegan bizancan titolon Kuropalates en 978 kaj denove en 990.

Davido estas plej konata pro sia decida asistado al la bizanca makedona dinastio en 976-9 en interna milito kaj lia unika rolo en la politika unuigo de diversaj kartvelaj teritorioj same kiel lia patroneco de kristana kulturo kaj edukado. Inter 987 kaj 989, Davido eniris sian amikon Bardas Fokas en ribelo kontraŭ la Bizanca imperiestro Basileios la 2-a Bulgaroktonos, sed estis venkitaj kaj cedis siajn terojn al la imperio post lia morto. Ankoraŭ li povis certigi por lia heredanto, Bagrato la 3-a, eblecon iĝi la unua reganto de unuigita kartvela regno.