Etnizado
La nocio etnizado priskribas agmanieron, kiu atribuas socian fenomenon al realaj aŭ kredataj etnaj diferencoj, aŭ kiu atribuas al personoj apartenon al homogena grupo pro ilia aspekto aŭ pro iliaj vivkutimoj. La konduton de homoj oni klarigas ĉefe surbaze de ilia (supozata) etna aparteno. Kiam la deekstera atribuo havas ne etnan, sed kulturan bazon, oni ofte uzas anstataŭe la nocion kulturismo), ĉe kiu oni klarigas la kondutojn de homoj surbaze de supozataj kulturaj atributoj. Al la kunteksto, la situacio kaj la individuo kune kun ties lernkapablo kaj ŝanĝiĝkapablo oni dum tio donas tro malmulte da konsidero.[1] En la socia debato oni “vortumas ĉiujn sociajn konfliktojn kiel kulturajn diferencojn, por fortiri ilin de la rekta politika pridisputado”, skribis la publicisto Jost Müller en 1995 (kp. rasismon sen rasoj).[2] Tiam oni atribuas al la kulturo la funkcion produkti sencon kaj identecon por personoj aŭ grupoj.
Ĉe etnizado, kulturo ne estas komprenata kiel individua kaj en gravaj partoj kontingenca procezo de identec-formiĝo, sed kiel senmova sistemo de devigaj reguloj (sociaj normoj).
Konsekvencoj de etnizado
[redakti | redakti fonton]Etnizado okazas ofte kun valortaksado kaj etnocentrisma hierarkiigo de la pritraktataj etnoj (aŭ kulturoj), en kiu la propra etno aŭ kulturo pli valoras ol la fremda.[3] Oni opinias la etnocentrisman sintenon vera kaj tradicias ĝin kiel “scion”. Karakterizaj en ĉi tiu rilato estas postuloj pri asimiliĝo, precipe en landoj kun enmigrado.[4]
Etnizado havas ideologian signifon en la identecpolitiko, en kiu oni retorike referencas al rasoj, nacioj, etnoj aŭ klanoj. La tiumaniere esencigataj imagoj estas instrumentigeblaj por legitimi la propran kulturon kaj la ekzistantajn regadformojn.[5]
Ankaŭ la leĝdonado povas esti influita de etnizado. En la debato pri jura protekto de malplimultoj oni ofte konekse kun ebla etnizado prikontestas la postulon je “agnosko de la kultura identeco” tie, kie ĝi estas postulata kiel kolektiva rajto.
Opozicio
[redakti | redakti fonton]Reziston kontraŭ etnizado formulas unuavice enmigrantoj kaj anoj de malplimultoj. Precipe en la postkoloniisma diskutado de multaj sciencistoj kaj artistoj oni malakceptas identecpolitikon kaj temigas spertojn de malplimulteco kaj marĝenigado.
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Barmeyer, Christoph. (2012) Taschenlexikon Interkulturalität. Göttingen: V&R, p. 96–97.
- ↑ Jost Müller: Mythen der Rechten: Nation, Ethnie, Kultur. ID-Archiv, Berlin/Amsterdam 1995, ISBN 3-89408-037-X, p. 57.
- ↑ Weiß, Anja. (2014) Rassismus wider Willen. Wiesbaden: Springer, p. 24–25.
- ↑ Jäger, Margret. Fatale Effekte. Die Kritik am Patriarchat im Einwanderungsdiskurs.. ISBN 3-927388-52-1.
- ↑ Joanna Breidenbach, Ina Zukrigl: Tanz der Kulturen. Kulturelle Identität in einer globalisierten Welt. Rowohlt, Reinbek 2000, ISBN 3-499-60838-3. Bundeszentrale für politische Bildung