Fritomuzeo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Fritomuzeo

La gotika Saaihalle en kiu troviĝas la muzeo.

La gotika Saaihalle en kiu troviĝas la muzeo.
tipo Manĝmuzeo

La Frietmuseum (Fritomuzeo) estas muzeo en Bruĝo, Belgio, kiu estas dediĉita al la historio de terpomoj kaj la produktado de belgaj fritoj. Ĝi priskribas sin kiel la unuan kaj nuran muzeon dediĉitan al terpomfritoj.

Historio[redakti | redakti fonton]

La muzeo estis fondita en 2008[1] fare de Eddy Van Belle, kiu antaŭe malfermis du aliajn muzeojn, kiuj kune troviĝas en alia bruĝa konstruaĵo: Choco-Story (Ĉokolado-rakonto), kiu estas dediĉita al la ĉokoladindustrio de Belgio, kaj Lumina Domestica, kiu gastigas la 6500-pecan kolekton de lampoj de Van Belle.[2] Inspirite de la populareco de Choco-Story, Van Belle priesploris la eblecon de muzeo dediĉita al fritaj terpomfingroj, ĉar neniu simila muzeo ekzistis aliloke.[2]

Priskribo[redakti | redakti fonton]

La Fritomuzeo troviĝas en la gotika Saaihalle (iama lanohalo) je Vlamingstraat 33. Tio estas unu el la plej malnovaj konstruaĵoj en la Mondheredaĵo-listigita historia centro de Bruĝo kaj originas el 1399, kun alkonstruaĵo aldonita iom poste.[3][4] Dum la dekkvina jarcento, ĝin uzis ĝenovaj komercistoj.[5] Antaŭ la malfermo de la muzeo, okazis restaŭrolaboroj, inkluzive de renovigo de la fasado. Dum tiu laboro, neniuj strukturaj ŝanĝoj estis faritaj al la interno de la konstruaĵo.

Frietmuseum (Fritomuzeo) situanta en la Gotika Saaihalle (iama lanostokejo) en Vlamingstraat 33, Bruĝo, Belgio

La muzeo etendiĝas sur tri etaĝoj. Ekspoziciaĵoj sur la teretaĝo montras la historion de terpomoj, komenciĝante en Peruo ĉ. 8000 a.K. La unua etaĝo estas dediĉita al la historio de frititaj terpomoj kaj ilia origino en Belgio. En la kelo estas trinkejo. Ekspoziciaĵoj inkludas fotojn, artaĵojn, historiajn terpomsenŝeligajn kaj tranĉilajn maŝinojn, kaj filmo kiu montras kiel fari perfektajn fritojn.[6]

Konstruaĵo[redakti | redakti fonton]

La konstruaĵoj el 1399 estis la rezidejo de la Konsulo de Ĝenovo in 1441, estis uzata de teksistoj inter 1578-1750, kaj poste funkciis kiel gastejo, trinkejo, kinejo, dancejo, kaj ekde 1978 kiel banko kaj ekspoziciejo.[3]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. "Bruges", 2a Novembro 2008.
  2. 2,0 2,1 Barkham, Patrick, "Land of the friet", 3a Majo 2008. Kontrolita 8a Majo 2012.
  3. 3,0 3,1 Genuese Loge, hoekpand, deel van bank (ID: 29895). Onroerend Erfgoed. Alirita 12a Majo 2012.
  4. Historic Centre of Brugge. UNESCO. Alirita 12a Majo 2012.
  5. Dorling Kindersley. (2011) DK Eyewitness Travel Guide: Belgium & Luxembourg. Dorling Kindersley Limited. ISBN 978-1-4053-6065-4.
  6. Boyd, Brian, "Out of Belgium's frying pan", 1 May 2010.

En tiu ĉi artikolo estas uzita maŝina traduko de WikiTrans de teksto el la artikolo Frietmuseum en la angla Vikipedio.