Gorjaĉinsk

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo


Gorjaĉinsk
Горячинск (берег).jpg
Administrado
Poŝtkodo 671275 [+]
Demografio
Loĝantaro 967  (2010) [+]
Geografio
Geografia situo 52° 59′ N, 108° 17′ O (mapo)52.985555555556108.28972222222Koordinatoj: 52° 59′ N, 108° 17′ O (mapo) [+]
Horzono UTC+08:00 [+]
Situo de Gorjaĉinsk
Situo de Gorjaĉinsk

Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Goryachinsk [+]
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Gorjaĉinsk (ruse Горячинск) estas burjata vilaĝo lokita en la distrikto Pribajkalski (ru).

Geografio[redakti | redakti fonton]

Malgranda parto de la vilaĝo trovas sin apuda al la lago Bajkalo, dum la esenca de la aglomero lokas sin al kilometro de la bordo, flanke nordo de la vojo de Bargouzine (ru), al 175 km nord-oriente de Ulan-Ude kaj al 7 km de la centro de la vilaĝo Turka (ru).

Aliro[redakti | redakti fonton]

Map of Russia - Irkutsk time zone.svg

Parto alirebla kun buso je proksimume 2 ĝis 4 horoj ekde la flughaveno en Ulan-Ude.

Varmoterapio kaj fastodieto[redakti | redakti fonton]

La rivereto Goriatchem.

La komuna devas lian nomon al la varmaj termofontaj akvoj emanante de la rivereto Gorjaĉem kiu ĉerpas lian fonton al la periferio nordo de la vilaĝo, tie kie estis enplantita la unua stacio balnéaire de la sama nomo sur la bordoj de la lago Bajkalo. De la plaĝoj de fajna sablo, pitoreska bero, mara aero nature ozonisé asociito al la termofontaj fontoj. Faras de tiu loko lokon de restadejo privilegiita idéalement adaptita al la liberaj okupoj kaj al la terapeŭtaj zorgoj.

En 1810, dek familioj de politikaj ekzilitaj malliberuloj instalis sin en la regiono de Gorjaĉinsk. En 1811, danke al la penadoj de la reganto Treskin helpe de la karitata helpanto la ĉefa konstruaĵo, destinita al vizitantoj, povis esti konstruita. Depost tiam, la kuracloko aliĝis al la reganta sistemo de publika sano en Rusio[1]. La centro por orienta medicino (ruse: Курорт Горячинск) akiris iom da internacia reputacio ekde la la jaro 1995 post kelkaj televidaj elsendoj en eksterlando post kiam estis malfermita aldona centro specialigita en terapeŭta fasto kies apliko ĉi tie okazas sub strikta medicina enkadrigo. Ĝia alternativa terapeŭtika alproksimiĝo baziĝas sur la instruadoj de D-ro Youri S. Nikolaïev[2], priskribitaj en sia libro 'Sanon per fastado' (1978)[3]. Efektive, Sovetunio konstruis al si solidan sperton rilate al tiu specifa fako. Multnombraj komparaj studoj kaj esploradoj kiuj rezultis pri tio estas enarkivigitaj en la bibliotekoj de la ŝtata medicina akademio de Sanktpeterburgo kaj estas tradukitaj en la francan.

Bildgalerio[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Fasto

Alternaitva medicino

Filmografio[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. (ru) О санатории — курорт горячинск (Pri la kuracloko Goriatchinsk), rete legebla, [arkivo]), История курорта
  2. (fr) Thierry de Lestrade, Le jeûne, une nouvelle thérapie?, La Découverte, 2015, 245 paĝoj. (rete legebla [arkivo]), Sanatorium de Goriatchinsk (Sibérie) : la dernière graine plantée par Youri Sergueïevitch Nikolaïev, ĉapitro. 7 « Jeûner sur les rives du lac Baïkal»(Fasti sur la bordoj de lago Bajkalo), paĝoj 112-120
  3. (ru) Varianta metodo estas de lia disĉiplo Filonov, S. I. Suchoe lečebnoe golodanie. Mify i real’nost’ [ «seka» terapeŭtika fasto : mitoj kaj realeco»], Barnaul’, 2008; Lečenie organizma sobstvennymi silami [«Kuraci la organismion per la uzo de siaj propraj fortoj»], Barnaul’, 2015. En la itala, la monografio Digiuno secco: gli ultimi sviluppi della digiunoterapia in Russia, trad. el la rusa fare de Vera Giovanna Bani, eld. Simple, Macerata, 2017.

Noto[redakti | redakti fonton]

Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tute bazita sur la artikolo Goriatschinsk en la franclingva vikipedio, listo de aŭtoroj.