Hararpego

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Hararpego
Hararpego
Hararpego
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Pegoformaj Piciformes
Familio: Pegedoj Picidae
Genro: Picoides
Specio: P. villosus
Picoides villosus
(Linnaeus, 1766)
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Hararpego (Picoides villosus) estas birdo de la genro Picoides kaj mezgranda buntpego, tio estas pego aŭ birdo de la familio de pegedoj, kie ĉefas la koloroj nigra (ĉefe supre) kaj blanka (ĉefe sube), sed ankaŭ aliaj (ĉikaze ruĝa) en markoj ĉekape.

Habitato[redakti | redakti fonton]

La reprodukta habitato estas arbaraj areoj kun grandaj arboj tra plej parto de Nordameriko ĝis Centrameriko. Ili nestumas en arbatruo, elfosita de la nestoparo.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Ino

Plenkreskuloj estas ĉefe nigraj en supraj partoj kaj flugiloj, kun blankaj dorso, gorĝo kaj ventro kaj blankaj punktoj en flugiloj. Estas blankaj larĝaj strioj supre kaj sub la okuloj fakte je ambaŭ flankoj de la nigra strio traokulalo, do temas pri kapo kun ses alternaj strioj el la blanka gorĝo al la nigra krono. Ili havas nigran voston kun blankaj eksteraj plumoj. Masklaj plenkreskuloj havas ruĝan makuleton en malantaua kapo fine de la superokula blanka strio.

La nomo Hararpego devenas en multaj lingvoj (eĉ en la scienca latinlingva nomo) pro la fakto ke en du partoj estas krispaj plumaroj kiuj aspektas kvazaŭ malkombitaj hartufoj, nome en blanka dorso por ke ĝi aperu inter la nigraj flugiloj kaj en helbruna aŭ okraca brido ĉe la bekobazo separanta la malhelgrizan aŭ nigrecan bekon disde la komenco de la nigraj kapastrioj.

Ĝi estas praktike identa laŭ plumarbildo kaj koloroj al multe pli malgranda Strivizaĝa buntpego, kiu krome havas ankaŭ pli mallongan bekon relative kun la grando de sia kapo. Tiuj du specioj ne estas tre rilataj, tamen, kaj devas esti separataj en diferencaj genroj (Weibel & Moore, 2005; Moore et al., 2006). La ekstera simileco estas rimarkinda ekzemplo de konverĝa evoluo. Pri kialoj de tiu konverĝa evoluo, nur spekulativajn klopodajn hipotezojn oni antaŭlanĉis; estas interesa noti ke pro la rimarkinda grandodiferenco, la eventuala ekologia konkurenco inter la du specioj estas malgranda.

Kutimoj[redakti | redakti fonton]

Tiuj birdoj estas ĉefe konstantaj loĝantoj. Birdoj de la plej nordaj areoj povas migri iom suden; birdoj de montaraj areoj povas movi al pli malaltaj niveloj.

Tiuj birdoj manĝas sur arboj, ofte malantaŭ arboŝelo aŭelfosante por malkaŝi insektojn. Ili manĝas ĉefe insektojn, sed ankaŭ fruktojn, berojn kaj nuksojn, kaj foje eĉ arbosevon.

Subspecioj[redakti | redakti fonton]

  • Picoides villosus audubonii Swainson, 1832
  • Picoides villosus harrisi Audubon, 1838
  • Picoides villosus hyloscopus Cabanis & Heine, 1863
  • Picoides villosus icastus Oberholser, 1911
  • Picoides villosus jardinii Malherbe, 1845
  • Picoides villosus maynardi Ridgway, 1887
  • Picoides villosus orius Oberholser, 1911
  • Picoides villosus picoideus Osgood, 1901
  • Picoides villosus piger Allen, 1905
  • Picoides villosus sanctorum Nelson, 1897 - En Meksikio
  • Picoides villosus septentrionalis Nuttall, 1840 - En Usono
  • Picoides villosus sitkensis Swarth, 1911
  • Picoides villosus terraenovae Batchelder, 1908
  • Picoides villosus villosus Linnaeus, 1766 -


Gnome-speakernotes.svg
Picoides villosus call
Bird call of the Hairy Woodpecker (Picoides villosus)

Ĉu problemoj aŭdigi ĉi tiun dosieron? Vidu helpon.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  • Moore, William S.; Weibel, Amy C. & Agius, Andrea (2006): Mitochondrial DNA phylogeny of the woodpecker genus Veniliornis (Picidae, Picinae) and related genera implies convergent evolution of plumage patterns. Biol. J. Linn. Soc. 87: 611–624. PDF plena teksto
  • Weibel, Amy C. & Moore, William S. (2005): Plumage convergence in Picoides woodpeckers based on a molecular phylogeny, with emphasis on convergence in downy and hairy woodpeckers. Condor 107(4): 797–809. COI:10.1650/7858.1 (HTML resumo)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Fotaro[redakti | redakti fonton]