Kūkai
| Kūkai (空海) | |
|---|---|
.jpg) Portreto de Kūkai de la epoko de Kamakura (1185 - 1333). | |
| Persona informo | |
| Naskonomo | 佐伯眞魚 |
| Aliaj nomoj | 教海 • 如空 • 空海 • 空海上人 • お大師さん • お大師様 |
| Naskiĝo | 774 en Zentsūji, provinco Sanuki, Japanio |
| Morto | 835 en Monto Kōya, Japanio |
| Tombo | Okuno-in Temple (en)  
|
| Lingvoj | japana |
| Ŝtataneco | Japanio
|
| Familio | |
| Patro | Saeki no Tagimi (en)
|
| Patrino | Tamayorigozen (en)
|
| Frat(in)oj | Shinga (en) kaj Saeki no Suzukimaro (en)
|
| Parencoj | Chisen (en) (nevo) Shinzen (en) (nevo)Enchin (en) (nevo)
|
| Okupo | |
| Okupo | leksikografo kaligrafo bikŝuo poeto lingvisto filozofo
|
| Verkoj | Bunkyō Hifuron Tenrei Banshō Meigi Traktaĵo pri la Dek Etapoj de Konscio de la Sekreta Diagramo Sangō Shiiki Fūshinjō Sekreta Ŝlosilo al la Sutro de Koro Shōryōshū 3D Mandala, Toji Pri la Titolo de la Sutro de la Reto de Brahmao Pri la Titolo de la Darmolotusa Sutro Pri la Titolo de la Sutro de Diamanta Kulmino Pri la Signifo de la Silabo Hūṃ |
Kūkai (空海, 774 - 835) estis Japana bikŝuo, fondinto de la skolo Shingon. Ene de la skolo, li estas konata kiel Kōbō-daishi (弘法大師 la granda majstro de la disvastigado de la darmo?), Odaishi-sama (お大師様 la granda majstro?), la postmorta nomo donita al li jarojn post lia morto de la imperiestro Daigo, aŭ kiel Henjō-kongō (遍照金剛?).
Li estis ankaŭ belskribisto kaj inĝeniero. Legende, li elpensis la skribsistemon kana kaj verkis la poemon Iroha, kiu estis uzita por ordigi kaj instrui la skribsistemon.[1]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Ryūichi Abe. (2000) The Weaving of Mantra: Kūkai and the Construction of Esoteric Buddhist Discourse. Columbia University Press, p. 3, 113–4, 391–3. ISBN 978-0-231-11287-1.
