Klaŭdio Eliano

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Titolpaĝo de Varia Historia, el la eldono de 1668 de Tanaquil Faber.

Klaŭdio Eliano (en greka: Κλαύδιος Αἰλιανός;[1] ĉ. 175 – ĉ. 235 p.K.), komune Eliano), naskiĝinta ĉe Praeneste, estis romia aŭtoro kaj instruisto de retoriko kiu floris dum la imperitempo de Septimo Severo kaj probable survivis Elagabalon, kiu mortiĝis en 222. Li parolis greke tiom perfekte ke li estis nomita "miel-langa" (meliglossos); roman-naskita, li preferis grekajn aŭtorojn, kaj verkis en iom arkaika greka mem.[2]

Liaj du ĉefaj verkoj estas tre valoraj pro la nombraj citaĵoj el la verkoj de pli fruaj aŭtoroj, kiuj estus alimaniere perditaj, kaj pro la surpriza popola sciaro, kiu havigas neatenditan rigardon al la grek-romia mondo.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Η φυσιογνωμία ενός λαού θεμελιών. Μύθοι για την Ελιά. Konsultita la 5an de Junio, 2011, el [1]
  2. Tiu artikolo aligas tekston el publikaĵo nune en la publika havaĵo: Chisholm, Hugh, eld. (1911). "Aelian". Encyclopædia Britannica. 1 (11a eld.). Cambridge University Press. p. 256. Tiu citas:
    • Editio princeps de kompletaj verkoj de Gesner, 1556; Rudolf Hercher, 1864-1866.
    • Angla traduko de Various History nur de Fleming, 1576, kaj Stanley, 1665
    • Traduko de Letters de Pierre Quillard (france), 1895