La voce della luna

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
La voce della luna
Originala titolo La voce della Luna
Originala lingvo itala lingvo
Kina aperdato 1990, 31 jan. 1990, 31 maj. 1990
Ĝenro komedia filmo, komedia dramo, malutopia filmo, filma dramo
Kameraado Tonino Delli Colli
Reĝisoro(j) Federico Fellini
Produktisto(j) Mario Cecchi Gori · Vittorio Cecchi Gori
Scenaro Federico Fellini · Ermanno Cavazzoni · Tullio Pinelli
Muziko de Nicola Piovani
Ĉefrolantoj Roberto Benigni · Paolo Villaggio · Marisa Tomasi · Angelo Orlando · Syusy Blady · Stefano Bicocchi · Gemelli Ruggeri · Franco Iavarone · Patrizio Roversi · Stefano Antonucci · George Taylor · Sim · Nigel Harris · Salvatore Billa
IMDb
Information icon.svg
vdr

La voĉo de la luno (itale originale: La voce della luna) estas itala drama komedia filmo de 1990 reĝisorita de Federico Fellini kun steluloj Roberto Benigni, Paolo Villaggio kaj Nadia Ottaviani.[1] Revenante al temoj kiujn li dekomence esploris en La strada (1954), Fellini faras halton en la rumoroj de la animo kiujn nur frenezuloj kaj vagabondoj estas kapablaj aŭdi. Bazita sur la romano Il poema dei lunatici de Ermano Cavazzoni, la filmo temas pri falsa inspektisto de putoj kaj iama prefekto kiu vagas tra la kamparo de Emilio-Romanjo kie okazis la infanaĝo de Fellini kaj malkovras distopion de televidaj reklamaĵoj, faŝismo, beleckonkurencoj, rok-muziko, katolikismo kaj paganaj ritaroj.

La filmo ricevis premiojn David di Donatello pro Plej Bonkvalita Aktoro, Plej Bonkvalita Eldonado kaj Plej Bonkvalita Produktodesegnado, kaj nomumojn por Plej Bonkvalita Reĝisoro, Plej Bonkvalita Filmo, Plej Bonkvalita Kinarto, Plej Bonkvalita Muziko kaj Plej Bonkvalita Produktoro.[2] La voce della luna estis la lasta filmo antaŭ sia morto en 1993.

La rakonto fokusas al la kapto de la luno fare de la fratoj Micheluzzi dum Ivo, ĵus liberigita el mensmalsanulejo, klopodas seksallogi Aldina Ferruzzi pri kiu li obsediĝis. Ivo similigas ŝian blondan belecon al la luno, origino de lia frenezeco kaj frustracio. Dum liaj klopodoj, li renkontas variajn frenezecajn rolulojn kiel hobojisto kiu dormas en tombejo, homo kies hobio estas meditadi surtegmente, kaj Gonnella, la eks-prefekto maldungita pro sia pliiĝanta paranojo.

La venkinta belulino perdiĝas inter afrikaninoj kiuj kantas al la luno en abandonita grenejo. Ivo notas, ke la kaptita ŝuo de Aldina-Cindrulino kongruas al diversaj virinoj.

Geaktoraro kaj roluloj[redakti | redakti fonton]

  • Roberto Benigni kiel Ivo Salvini
  • Paolo Villaggio kiel Gonnella
  • Nadia Ottaviani kiel Aldina
  • Marisa Tomasi kiel Marisa
  • Angelo Orlando kiel Nestore
  • Susy Blady kiel Susy
  • Dario Ghirardi kiel ĵurnalisto
  • Dominique Chevalier kiel 1a frato Micheluzzi
  • Nigel Harris kiel 2a frato Micheluzzi
  • Daniela Airoldi
  • Stefano Antonucci
  • Ferruccio Brembilla
  • Stefano Cedrati
  • Sim[3]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. "The Voice of the Moon". Internet Movie Database. Alirita la 12 de decembro 201p.
  2. "Awards for The Voice of the Moon". Internet Movie Database. Alirita la 12an de decembro 2019.
  3. "Full cast and crew for The Voice of the Moon". Internet Movie Database. Alirita la 12an de decembro 2019.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Degli-Esposti, Cristina (1994). "Voicing the Silence in Federico Fellini's La voce della luna". Cinema Journal Volume 33, n° 2, Winter.
  • Marcus, Millicent Joy (1993). "Fellini's La Voce Della Luna: Resisting Postmodernism". In: Filmmaking by the Book: Italian Cinema and literary Adaptation. Baltimore: Johns Hopkins University Press.
  • — (1992). "Miss Mondina, Miss Sirena, Miss Farina: The Feminized Body-Politic from Bitter Rice to La voce della luna." RLA: Romance Languages Annual, Volume 4, p. 296-300.
  • O'Healy, Aine. "Interview with the Vamp: Deconstructing Femininity in Fellini's Final Films". (Interview, The Voice of the Moon) En: Federico Fellini: Contemporary Perspectives Frank Burke and Marguerite R. Waller (ed.)(2002), Toronto: University of Toronto Press, p. 209-32.
  • Zambelli, Massimo (1997). Campane nel pozzo: 'La voce della luna': il testamento spirituale di Federico Fellini Rimini: Il cerchio. (itale)