Maurizio Milani

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Maurizio Milani
Maurizo Milani Dec 18th 2016.JPG
Naskonomo Carlo Barcellesi
Naskiĝo la  20-an de majo 1961(nun 1961-05-20) (57‑jara)
en Italio Milano, Lombardio, Italio
Aktivaj jaroj 1987 - nuntempo
Oficiala retejo mauriziomilani.blogspot.com
Pluaj premioj 2005: Premio Satira Politica Forte dei Marmi, sekcio kabaredo
v  d  r
Information icon.svg

Maurizio Milani (vera nomo Carlo Barcellesi, naskiĝis la  20-an de majo 1961(nun 1961-05-20) (57‑jara) en Milano) estas itala aktoro, humuristo,[1] kaj verkisto.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Li naskiĝis en Milano en 1961, li diplomiĝis ĉe la "Istituto tecnico Agrario Statale Tosi" en Codogno, la urbo de sia familio. Li komencis kiel komikulo en "Zelig Cabaret" en Milano en 1987. Tre aktiva ankaŭ kiel satiristo, li skribis en la ĵurnalo "Il Foglio" kaj "Libero", kaj kunlaboras kun "Max".

Teatro[redakti | redakti fonton]

  • 1992, Un uomo da badile
  • 1993, Piacenza[2]
  • 1995, Animale da fosso
  • 1998, Il pubblico all'uscita si lamenta

Televido[redakti | redakti fonton]

  • 1993, Letti Gemelli
  • 1992, Su la testa! (Rai 3)
  • 1993, Cielito lindo (RaiTre)
  • 1997-98, Scatafascio (Italia 1)
  • 1998-99
    • Comici (Italia 1)
    • Facciamo cabaret (Italia 1)
  • 2003-08, Che tempo che fa' (RaiTre)

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • 1994, Animale da fosso, Bompiani
  • 1996, Un uomo da badile, Baldini&Castoldi
  • 1998, Vantarsi, bere liquori, illudere la donna, Baldini&Castoldi
  • 2003, La donna quando non capisce s'innamora, Kowalski
  • 2005, In amore la donna vuol tribolare, Kowalski
  • 2006, L'uomo che pesava i cani, Kowalski
  • 2007, Del perché l'economia africana non è mai decollata, Kowalski
  • 2010, Mi sono iscritto nel registro degli indagati, Rizzoli
  • 2011, Chi ha ciulato la Corrente del Golfo?, Aliberti
  • 2012, Fidanzarsi non conviene, Barbera
  • 2013, Uomini che piangono per niente, Rizzoli
  • 2014, Saltar per terra causa vino, Wingsbert House
  • 2016, Il verro ruffiano, Baldini&Castoldi

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]