Memuaro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

Memuaro laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV kaj Reta Vortaro, kaj laŭ la lingvouzo de L. L. Zamenhof, estas "disertacio prezentata al akademia societo" aŭ pli vastasence "faka teksto" kun relative mallonga persona juĝo de la verkinto, prezentata al "faka publiko". Zamenhof ekzemple skribis pri "memuaro verkita por la kongreso de rasoj". Temas pri kategorioĝenro de nefikcia literaturo. En neformala lingvouzo - laŭ la apliko de la franclingva vorto mémoire ("memoraĵo") en pluraj eŭropaj lingvoj - la termino esperantlingve ankaŭ ekuziĝis kiel sinonimaĵo de "romanstile libre publikigitaj memoraĵoj", subkategorio de aŭtobiografio, sed origine la signifo estas iom alia.

Laŭ Francisko Azorín memuaro estas Parto de projekto, kiu klarigas skribe ĝian celon k. procedon.[1] Li indikas etimologion el la latina memoria (memoro), el memor (danko).[2]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 137.
  2. Azorín, samloke.