Monaĥejo Göllingen

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Eosta aspekto de la ruino
Uesta aspekto de la ruino

Monaĥejo Göllingen (germane: Kloster Göllingen) estis benediktana monaĥejo en Göllingen en norda Turingio, Germanio, situante ĉe la bordo de la rivero Wipper inter pli okcidenta Sondershausen kaj pli orienta Bad Frankenhausen. Ĝi funkciis inter 992[1] kaj 1606. La romanika monaĥeja ruino apartenas ekde 1995 al Fondaĵo Turingiaj Kasteloj kaj Ĝardenoj.

Historio[redakti | redakti fonton]

Dendrokronologie oni sukcesis dum la 1990-aj jaroj datumigi la monaĥejkonstruekon ĝis la tempo ĉirkaŭ 992. La unua mencio (temas pri unu el la plej malnovaj monaĥejoj de tuta Turingio) estis ĉirkaŭ 1005/1006. En la koncernita dokumento ĝi nomatas filio de la gravega Abatejo Hersfeld. Sankta Guntero de Schwarzburg donacis al la monaĥejo multon teritorian kio signifis signifan influpligrandigon. En la 13-a jarcento la preĝejo alikonstruitis kaj ricevis sian nunan aspekton. Kaj Reformacio kaj kamparanaj ribeloj okazis surloke (ekz. la fama Batalo en Frankenhausen - tamen la monaĥejo daŭris. Nur en 1606 ĝi neniigitis kaj ŝanĝitis en bienon ĉambran de la Landgrafio Hesujo. La Vestfalia Paco konfirmis la tuton en 1648 per oficiala ŝanĝo de la Hersfeld-abatejo inter imperiestro kaj landgrafo. Sekve kaj Hersfeld-abatejo kaj Göllingen-monaĥejo iĝis hesiaj. En la jaro 1818 la monaĥejo Göllingen iĝis posedaĵo de la Duklando Schwarzburg-Rudolstadt, al kiu la vilaĝo Göllingen mem jam estis aparteninta antaŭe. Ekde 1920 la tuto turingias.

En 1946 oni ĉesigis sian funkcion kaj la eksa kirko iĝis fabriko de ladskatoloj kiu ekzistis ĝis 1995. Intertempe la kirko iĝis tute ruino. Poste ĝi iĝis muzeo kie okazas diversaj (internaciaj) aranĝoj, i.a. por junuloj.

Komplekso[redakti | redakti fonton]

Konserviĝis la uesta turo, la kripto, partoj de la apsido kaj de la ĥoreja suda vando de la eksa kirko. Ĉio zorge restaŭritis intertempe kaj povas esti vizitata

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Stiftung Thüringer Schlösser und Gärten (Hrsg.): Das Benediktinerkloster zu Göllingen: Ergebnisse der Forsĉung 2005 bis 2009. E. Reinhold Verlag, Altenburg 2010, ISBN 3-937940-68-5.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Udo Sareik: Das Benediktinerkloster zu Göllingen. Zur Bauforschung in den Jahren 1991 bis 1997. E. Reinhold Verlag, Altenburg 2002, ISBN 978-3-910166-56-1.
51.34555555555611.014166666667