Paŭlo la 1-a (papo)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Paŭlo la 1-a
93-a papo de la Katolika eklezio
La papo sur bildo pentrita laŭ fantazio
La papo sur bildo pentrita laŭ fantazio
Naskonomo nekonata
Pontifiko de 2-a de junio 0757 [#]
ĝis 28-a de junio 0767 [#]
Antaŭulo [#]
Sekvanto [#]
Persona informo
Naskiĝo ĉ. 700
en Romo, Byzantine imperial flag, 14th century, square.svg Bizanca imperio
Morto 28-an de junio 767 (0767-06-28)
en Romo, Flag of the Papal States (pre 1808).svg Papa Ŝtato
Familio
Gefratoj Stefano la 2-a [#]
Sanktulo
Festotago 28-a de junio
[#] Fonto: Vikidatumoj
v  d  r
Information icon.svg

Sankta Paŭlo la 1-a fariĝis papo en aprilo 757 kaj mortis en Romo la 28-an de junio 767. Lia festotago estas la 28-a de junio.

Kariero[redakti | redakti fonton]

Paŭlo estis frato de Stefano la 2-a kaj servis la papon verŝajne jam dum la regado de Gregorio la 2-a. Post la morto de sia frato li estis elektita en aprilo kaj entronigita en la 29-an de majo de la 757-a jaro.

Politiko[redakti | redakti fonton]

Koncerne la Papan ŝtaton, kiu ja nur mallonge antaŭe estis kreita, li daŭrigis la politikon de sia antaŭulo, tre konfidante al Pipino la pli juna kaj al la subtenado de la Franka imperio. Ili protektu lin kaj la Eklezion de Romo kontraŭ la Lombardoj kaj la Bizanca imperio.

Novaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Li estis la unua papo kiu transdonis glavon al sekulara reganto, deklarante tiamaniere Pipinon la surtera garantiulo de la potenco de la Eklezio.
  • Sian elekton li anoncis al la reĝo de la Frankoj, ne - kiel kutime - al la imperiestro en Konstantinoplo.
  • Li adoptis la titolon de vicarius Christi t.e. anstataŭanto de Kristo: li konsideris la papon kiel ĉefan peranton inter la homoj kaj Dio.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Hubert Stadler: Päpste und Konzilien (=Hermes Handlexikon), p. 242, eldonejo Econ, Düsseldorf 1983.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]