Plafono (arkitekturo)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Streĉita plafono
Ceiling in Agadir.jpg
Torun Kopernika 21 pietro strop (2).jpg
Kloster Einsiedeln MG 2735.JPG
Rekonstruaĵo de Roma pendentiva plafono en Imperia palaco de la jaro 306 en Treviro.
Plafono de kasonaro de la palazzo Vecchio en Florenco.
Chapelle du chateau de Fontainebleau.jpg
Wells.cathedral.roof.arp.jpg

Plafono estas en la arkitekturo (preskaŭ ĉiam) horizonta konstruaĵoparto, kiu limigas ĉambron supre.

Laŭ Francisko Azorín plafono estas Horizontala aŭ kurba surfaco formanta la supran internan parion de ĉambro, galerio, k.c.[1] Li indikas etimologion el la latina planus fundus (plata fono). Kaj li aldonas terminojn por tipoj de plafono: nome plata, trogoforma, panelita, pentrita. ligna.[2]

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Plafono devas plukonduki ŝarĝojn al la apogantaj konstruaĵopartoj kiel murojapogiloj kaj krome ofte ankaŭ plenumi funkciojn kiel protekto kontraŭ vetero (tegmentplafono), malvarmo repektive varmego (varmoprotektado), bruo (sonprotektado) kaj fajro (incendiprotektado), eventuale ankaŭ protekto kontraŭ venenaj aŭ sandamaĝantaj substancoj aŭ eksplodoj (bunkroplafono).

La elekto de la konstrumaniero kaj de la uzotaj materialoj dependas de la supre menciitaj postuloj kaj de la apogdistanco de la plafono. La plej ofte uzataj estas:

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 166.
  2. Azorín, samloke.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Georg Barkhausen u. a.: Balkendecken. Gewölbte Decken (Gewölbe). Verglaste Decken und Deckenlichter. Sonstige Decken-Constructionen. (= Handbuch der Architektur; Teil 3. Die Hochbau-Constructionen; Bd. 2: Raumbegrenzende Constructionen; Heft 3). Bergsträsser, Darmstadt 1895 (Digitalisat) (germanlingva)