Projekcia geometrio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
La lumo de la objekto alvenas al la okulo de la observanto, pasinte trs la ebeo de la desegno. La projekcia geometrio analizas tion matematike, studante la proprecojn de efiko.

Projekcia geometrio estas la branĉo de matematiko kiu studas la proprecojn de efiko de la geometriaj figuroj, sed sendepende totale de la koncepto de mezuro. Ofte oni uzas tiun vorton ankaŭ por paroli pri la teorio de la projekcio nomita priskriba geometrio.

Gérard Desargues estis la iniciatinto de la projekcia geometrio, ĉar li fundamentis matematike la metodojn de la perspektivo kiujn estis disvolvigintaj la artistoj de la Renesanco, kaj kvankam lia verko estis publikigita en 1639, ĝi restis neatentita dum du jarcentoj (escepte du teoremoj), kaŝita de la influa verkaro de Descartes.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Bachmann, F. (2013) [1959]. Aufbau der Geometrie aus dem Spiegelungsbegriff (2nd ed.). Springer-Verlag. ISBN 978-3-642-65537-1.
  • Baer, Reinhold (2005). Linear Algebra and Projective Geometry. Mineola NY: Dover. ISBN 0-486-44565-8.
  • Bennett, M.K. (1995). Affine and Projective Geometry. New York: Wiley. ISBN 0-471-11315-8.
  • Beutelspacher, Albrecht; Rosenbaum, Ute (1998). Projective Geometry: From Foundations to Applications. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-48277-1.
  • Casse, Rey (2006). Projective Geometry: An Introduction. Oxford University Press. ISBN 0-19-929886-6.
  • Cederberg, Judith N. (2001). A Course in Modern Geometries. Springer-Verlag. ISBN 0-387-98972-2.