Sándor Sombori

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Sándor Sombori
Persona informo
Naskiĝo 14-an de oktobro 1920 (1920-10-14)
Morto 20-an de junio 1998 (1998-06-20) (77-jara)
Familio
Infanoj Anikó SalamonAndrás Salamon
Profesio
Profesio verkistotradukisto
Information icon.svg
vdr

SOMBORI Sándor (ĵombori), ĝis 1948 Salamon, estis rumanuja hungara verkisto, tradukisto, literaturhistoriisto. Li naskiĝis en Bratca je la 14-a de oktobro 1920 kaj mortis la 20-a de junio 1998. Li estis la patro de Anikó Salamon kaj András Salamon.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Sándor Sombori abiturientiĝis en Braŝovo kaj li havigis al si diplomon pri hungara-franca lingvoj en Universitato Kolozsvár en 1943. En 1943–44 li instruis en Kluĵo kaj Csíkszereda, ekde 1945 en Sfântu Gheorghe. Inter 1956 kaj 1969 li estis la drmaturgiisto de la loka teatro. Li pensiuliĝis en 1982.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Kalauz az újabb történeti tárgyú regények között, kunmetis, Sepsiszentgyörgy, 1946;
  • A világosság százada. A felújulás korának irodalma. Sepsiszentgyörgy, 1947;
  • Gábor Áron. Egyfelvonásos történeti jelenet a 48-as háromszéki népfelkelésből (unuakta historia sceneto), Sepsiszentgyörgy, 1948;
  • Gábor Áron, romano, Bk., 1957 (jav., uo., 19793);
  • Gábor Áron. Színpadi krónika hat képben, Bk., 1970;
  • Zajló esztendők, romantrilogio, 1-a volumo: Köd és derengés. Sepsiszentgyörgy, 1995, 2-a volumo: A kolozsvári diák, Sepsiszentgyörgy, 1996, 3-a volumo: Katedra és színpad, Sepsiszentgyörgy: Európai Idő, 1997,

Tradukaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • G. Vlad: Merészség, d., Bk., 1962;
  • M. Sorbul: A szökevény. [+Vérszínű szenvedély] 2 d. [kun Jenő Janovics, Dezső Kováts], postparolo, Bk., 1968;
  • N. Milescu Spătarul: Kínai útinapló (1675–1677), elekt., trad., enkond., notoj., Bk., 1978.

Fontoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

  • Beke György: ÉRTELMISÉGI MODELL KISEBBSÉGBEN?[1]