Telemerkatado

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Telemerkatadotelemerkatigo estas metodo de rekta merkatado, en kiu vendisto petas eventualajn klientojn aĉeti produktojn aŭ servojn, ĉu telefone, ĉu per poŝte, vizaĝalvizaĝe aŭ per rendevua konferenca, nome rendevuo planita dum la alvoko. Telemerkatigo ankaŭ povas inkluzivi registritajn vendoprezentojn programitajn por esti ludataj telefone per aŭtomata markado.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Telemerkatigo estas difinita kiel kontaktado, kvalifikado kaj esplorado de eventualaj klientoj uzantaj telekomunikadajn aparatojn kiel telefonon, fakson kaj interreton. Ĝi ne inkluzivas rektpoŝtan merkatadon.

La termino "telemerkatigo" (angle telemarketing) unue estis vaste uzata fine de la 1970-aj jaroj por priskribi komunikadojn de Bell System, kiuj rilatis al novaj uzoj por la foriraj WATS kaj envenantaj senpagaj servoj.

La pliiĝo de telereklamado povas esti spurita reen al la telefonistoj de la 19-a jarcento. Transkultura dungado de ŝaltpanelaj funkciigistoj (plejparte virinoj) fariĝis precipe populara en Nordameriko tra la 20a jarcento, parte pro populareco akirita per reklamado.

Telemerkatigo, kiel okazis ĉe iamaj telefonistoj, estas unu el la kampoj konataj kiel okupataj plejparte de virinoj. La centra kialo por dungi virinajn funkciigistojn kuŝis en tio, ke virina laboro estis konsiderata formo de malmultekosta laboro: inaj telereklamistoj gajnis proksimume duonon el kvarono de la salajroj de viroj. Virinoj estis krome konsiderataj kiel pli ĝentilaj kaj bonkondutaj ol viraj funkciigistoj. Cetere, la trankviliga, pli delikata naturo de virina voĉo estis konsiderata kiel la natura kvalito de virinoj, kvankam neniu scienca evidenteco subtenas ĉi tiun aserton. Ĉi tiu naturigo kondukis al normaligo de la percepto de virinoj kiel telefonistoj kaj konsultistoj, kio nuntempe speguliĝas en la telekomerca merkato.

Kategorioj[redakti | redakti fonton]

  • Plumba generacio, kolektado de informoj kaj kontaktoj.
  • Vendoj, uzante persvadon vendi produkton aŭ servon.
  • Forira, iniciatema merkatado, en kiu eventualaj kaj ekzistantaj klientoj estas kontaktitaj rekte,
  • Envenanta, ricevo de alvenantaj mendoj kaj informpetoj. Postulo estas ĝenerale kreita per reklamado, reklamado aŭ klopodoj de eksteraj vendistoj.

Proceduro[redakti | redakti fonton]

Telemerkatigo povas esti farita de kompania oficejo, de alvokcentro aŭ de hejmo. Ĝi povas impliki rektan telefonistan voĉdissendadon plej ofte asociitan kun politikaj mesaĝoj. Efika telekomerca kampanjo ofte implikas du aŭ pli da alvokoj. La unua voko (aŭ serio de vokoj) determinas la bezonojn de la kliento. La fina alvoko (aŭ serio de alvokoj) instigas la klienton aĉeti. Eventualaj klientoj estas identigitaj per diversaj rimedoj, inkluzive de pasinta aĉeta historio, antaŭaj informaj petoj, kredit-limo, konkursaj aliĝiloj kaj aliĝiloj. Nomoj ankaŭ aĉeteblas de konsumanta datumbazo de alia kompanio aŭ akiritaj de telefona adresaro aŭ alia publika listo. La taŭga procezo celas determini, kiuj klientoj plej aĉetas la produkton aŭ servon.

Bonfaraj organizaĵoj, eks-studentaj asocioj kaj politikaj partioj ofte uzas telekomercadon por peti mondonacojn. Merkat-esploraj kompanioj uzas telemerkatajn teknikojn por enketi la eblajn aŭ pasintajn klientojn de klienta komerco por taksi merkatan akcepton aŭ kontenton pri aparta produkto, servo, marko aŭ kompanio. Publikaj opinisondoj estas farataj simile. Telemerkatigaj teknikoj ankaŭ aplikiĝas al aliaj formoj de elektronika merkatado per retpoŝtaj aŭ faksaj mesaĝoj, tiaokaze ili estas ofte konsiderataj kiel spamo de riceviloj.

Negativaj perceptoj kaj kritikoj[redakti | redakti fonton]

Telemerkatigo estis negative asociita kun diversaj fraŭdoj, kiel piramidaj planoj, kaj kun trompe tro multekostaj produktoj kaj servoj. Fraŭdaj telereklamaj kompanioj estas ofte nomataj "telereklamaj hejtejoj" aŭ simple "hejtejoj". Telemerkatado ofte estas kritikata kiel maletika komerca praktiko pro la percepto de altpremaj vendaj teknikoj dum nepetitaj alvokoj. Telefonvendistoj vendantaj telefonajn kompaniojn povas partopreni telefonan klakadon, la praktikon ŝanĝi la telefonan servon de kliento sen ilia scio aŭ rajtigo.

Telemerkataj vokoj ofte estas konsiderataj ĝenaj, precipe kiam ili okazas dum la vespermanĝa horo, frumatene aŭ malfrue vespere. Iuj kompanioj kapitaligis ĉi tiujn negativajn emociojn. Ekde 2007 pluraj forumoj ekestis kaj funkcias kiel plendotabuloj, kie konsumantoj povas esprimi siajn zorgojn kaj kritikojn. Responde iuj telemerkataj kompanioj pledis procesojn kontraŭ ĉi tiuj portaloj.

Teknologio[redakti | redakti fonton]

  • Agento-helpata aŭtomatigo
  • Aŭtomata markilo
  • Aŭtomata alvoko-distribuisto
  • Administrado de klienta rilato
  • Antaŭdira markilo
  • Privata Branĉa Interŝanĝo
  • Telebloko Natura prognoza markado
  • Senronda voĉpoŝto

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]