Toskana dialekto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Dialektoj kaj lingvoj de Italio laŭ grupoj[1][2][3][4] (Toskana dialekto en helblua areo super la purpurkolora centra zono de Romo).

Toskana (dialetto toscano {[di.aˈlɛtto toˈskaːno]) estas Ital-Dalmata variaĵo ĉefe parolata en Toskanio, Italio.

La normiga itala estas bazita sur la Toskana, specife en ties Florenca dialekto, kaj ĝi iĝis la lingvo de kulturo por la tuta popolo de Italio[5] danke al la prestiĝo de la majstroverkoj de Dante Alighieri, Petrarko, Giovanni Boccaccio, Niccolò Machiavelli kaj Francesco Guicciardini. Ĝi poste iĝos la oficiala lingvo de la sinsekvaj ŝtatoj de Italio kaj de la Reĝlando Italio kiam ĝi formiĝis.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Ali, Linguistic atlas of Italy. Atlantelinguistico.it. Alirita 2013-11-22.
  2. Linguistic cartography of Italy by Padova University [1] 6a de Majo, 2008
  3. Italian dialects by Pellegrini. Italica.rai.it. Alirita 2013-11-22.
  4. AIS, Sprach- und Sachatlas Italiens und der Südschweiz, Zofingen 1928-1940
  5. http://www.treccani.it/enciclopedia/storia-della-lingua_(Enciclopedia-dell'Italiano)/

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Giannelli, Luciano. 2000. Toscana. Profilo dei dialetti, 9. Pisa: Pacini.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]