-in-

El Vikipedio

Tipo	Sufiksoj en Esperanto
Verbaj	-ant-, -int-, -ont- -at-, -it-, -ot-
Oficialaj	-aĉ-, -ad-, -aĵ-, -an-, -ar-, -ĉj-, -ebl-, -ec-, -eg-, -ej-, -em-, -end-, -er-, -estr-, -et-, -id-, -ig-, -iĝ-, -il-, -in-, -ind-, -ing-, -ism-, -ist-, -nj-, -obl-, -on-, -op-, -uj-, -ul-, -um-.
Neoficialaj	-ac-, -al- -ed-, -esk-, -ez- -i-, -iĉ-, -ik-, -iv-, -iz- -oz- -unt-, -ut-

Vorterklaso: sufikso
Statuso: oficiala, fare de Zamenhof en 1887.
Deveno: germana lingvo
Similaĵoj en aliaj lingvoj: nederlanda -in (koning "reĝo" -> koningin "reĝino"), germana -in (König "reĝo" -> Königin "reĝino")
Nuna signifo kaj uzado:
Inigas senseksajn aŭ iĉajn radikojn. Riisme kaj iĉisme ĝi estas uzata simetrie kun la sufikso -iĉ-. Tie oni uzas ilin nur por emfazi la sekson aŭ por precizigi ĝin, kiam necese.

[redakti] Ekzemploj

belulino
katino

[redakti] Vidu ankaŭ

• -nj-

[redakti] Eksteraj ligoj