Acquaviva (San-Marino)
| Acquaviva | |||
|---|---|---|---|
|
|||
| Administrado | |||
| Lando | San-Marino | ||
| Poŝtkodo | SM-47892 | ||
| Telefona antaŭkodo | el Italio kaj Vatikano: 0549, el aliaj landoj: +378 |
||
| Demografio | |||
| Loĝantaro | 1812 | ||
| Loĝdenso | 345,3 loĝ./km2 | ||
| Geografio | |||
|
|
43°57′N 12°25′O / 43.95°N, 12.417°OKoordinatoj: 43°57′N 12°25′O / 43.95°N, 12.417°O | ||
| Alto | 457 m | ||
| Areo | 4,86 km² | ||
 |
|||
Acquaviva [akŭaviva] estas municipo ("kastelo") de San-Marino. Ĝi havas areon de 4,86 km² kaj, laŭ takso de 2006, 1812 loĝantojn. Situante okcidente en la lando ĝi limas al la municipoj Borgo Maggiore kaj urbo San-Marino kaj al la italaj municipoj San Leo (provinco Pesaro e Urbino) kaj Verucchio (provinco Rimini).
Ĝia nomo ("viva akvo") devenas de grava fonto piede de monteto Montecerreto. Sur tiu monteto iam leviĝis la kortego de Stirvano, kie en 885 estis redaktita la Placito Feretrano, la plej malnova dokumento de la respubliko San-Marino. Legendo diras, ke la roko Baldasserona estis la unua rifuĝejo de sanktuloj Marino kaj Leo.
Ĉe Acquaviva, proksime al la itala landlimo, situas Gualdicciolo, kie oni produktas la pliparton de la sanmarinaj likvoroj.
En la teritorio de Acquaviva ekzistas la konata motorcikla konkursejo de Baldasserona. La municipo havas ankaŭ futbalan teamon, kiu nomiĝas S. S. Virtus.
|
||||||
