Alanino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Strukturformulo
Alanin - Alanine.svg
Nomo Alanino
Mallongigo Ala
A
Enda aminacido ne
Sumformulo C3H7NO2
Aliaj nomoj 2-aminopropanacido, α-aminopropionacido
Priskribo Blanka, solida materialo
CAS-numero 56-41-7
Sekurecaj antaŭskriboj
- Nedanĝera -
Konservado Forte fermite, seke. +15 °C ĝis +25 °C.
MAK Maksimuma Laborloka Koncentreco ml/m3
LD50 (ratoj) --
LD50 (kunikloj) --
Fizikaj ecoj
Agregata stato solida'
Koloro blanka
Denso 1,4 g/cm3
Molmaso 89,1 g/mol
Fandopunkto 295-297 °C (malkombino)
Bolpunkto -- °C
Vaporpremo hPa
Pliaj proprecoj
Flankĉeno lipofilo
Izoelektra punkto 6,11 siehe aminoacido
Solvebleco 166,5 g/l (in Wasser bei 25 °C)
Bone solvebla en akvo
Malbone solvebla en Alkoholo
Nesolvebla en Dietiletero

SI-unuoj estis laŭeble uzataj. Se ne ekzistas marko pri la alia, temas pri normkondiĉoj.

Struktura formulo
Struktura formulo montranta pli malfortan ligon

Alanino (simbolo AlaA) estas unu el la 20 plej kutimaj naturaj aminoacidoj. Ĝi estas hidrofoba, kun metil-grupo sur flanka ĉeno; ĝi estas la dua plej malgranda el la 20 aminoacidoj post la glicino. Alanino ne estas enda aminoacido. Ĝi estis unuafoje izolita en 1879.

L-alanino elformiĝas en la muskolaj ĉeloj el glutamato en la procezo, nomata kiel transaminacio. En la hepato, la alanino transformiĝas al piruvato. Poste, alanina aminotransferazo katalizas reakcion, en kiu la aminogrupo de la alanino transformiĝas al α-ketoglutarato.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]