Lizino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Lizino (2,6-diaminoheksanacido) (simbolo LysK) apartenas al la 20 proteinogenaj (proteinformantaj) aminoacidoj, kiuj estas koditaj tra bazotriopo de RNA, por la uzo ĉe la proteina biosintezo en bazmateriala ŝanĝo de la organismoj.

Struktura formulo de aminoacido
Amminoacido lisina formula.png
Ĝeneralaĵoj
Nomo Lizino
Mallongigo Lys
K
Restnomo Lizil-
Enda aminacido jes
Kemia formulo C6H14N2O2
Aliaj nomoj --
Mallonga priskribo blanka pulvoro
CAS-numero 39665-12-8
fizikaj proprecoj
Agregata stato solida
Koloro senkolora
Denso -- g/cm3
Molmaso 164,21 g/molo
Degela punkto 225 °C
Bolpunkto -- °C
Vaporpremo -- hPa
Pliaj proprecoj
Flanka ĉeno baza
Izoelektra punkto 9,6
pKs-Valoro pKs1: 2,18 pKs2: 8,95 pKs3: 10,53
Solvebleco 300 g/l (en akvo ĉe 20 °C)
Bone solvebla en Akvo
Malbone solvebla en
Nesolvebla en
Struktura formulo de lizino

Proprecoj[redakti | redakti fonton]

Ĝi apartenas kun arginino kaj histidino al la grupo de bazaj aminoacidoj aŭ heksonbazoj. Tiuj entenas bazan kemian grupon- ĉe lizino unu liberan aminogrupon en la flanka ĉeno-, pro kio ili regas kiel lesivoj. La ŝargo de lizino estas pH-dependa (pK-valoro: ~ 10).

Apero[redakti | redakti fonton]

Lizino apartenas al esencaj aminoacidoj por la homo, ĝin povas la homa organismo mem ne produkti kaj tiel ĝin devas akcepti kun nutrado. La plenkreska homo bezonas tage ĉ. 1–1,5 g da lizino. Tre multan lizinon entenas la fiŝo sed ankaŭ mungfaboj.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]