Glicino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Struktura formulo de la aminoacido
Glycin - Glycine.svg
Ĝeneralaj ecoj
Nomo Glicino
Mallongigo Gly
G
Enda aminoacido ne
Empiria formulo C2H5NO2
Aliaj nomoj glikokolo, aminoaceto
Mallonga priskribo blanka solidaĵo
CAS-numero 56-40-6
Sekurecaj antaŭskriboj
- nedanĝera -
R- kaj S-serio --
Manipulado ne ekzistas specifa antaŭskribo
Deponado Strikte fermite. Malseke. +5 °C bis +30 °C.
MLK Maksimuma Labereja Koncentreco ml/m3
LD50 (rato) trabuŝe 7930 mg/kg
Fizikaj ecoj
Agregata stato forta
Koloro senkolora
Denseco 1,595 g/cm3
Molmaso 75,07 g/molo
Fandpunkto 232-236 °C
Bolpunkto >230 °C disfalo
Pliaj ecoj
Flankĉeno ne ekzistas
Izoelektra punkto 6,06
Solvebleco 225 g/l (en akvo ĉe 20 °C)
Bone solveblas en Akvo
Malbone solveblas en Etanolo
Ne solveblas en Solvenzo

SI-unuoj estis uzataj plejofte, kie eblis. Se ne ekzistas rimarko pri alia, oni uzas la normajn kondiĉojn.

Glicino, ankaŭ nomata glikokolo aŭ aminoaceto (simbolo GlyG), estas blanka solidaĵo. Ĝi apartenas al en la naturo troviĝantaj aminoacidoj kaj tiel ĝi estas bazmaterialo de proteinoj de la vivantaj organismoj, inkluzive la homojn kaj bestojn.

Glicino estas la plej simpla kaj malpeza aminoacido. Ĝi estas la sola natura aminoacido, ku ne estas ĥirala kaj tiel ne montras optikan aktivecon.

Kemia strukturo de ne ionigita glicino
Kemia strukturo de ne ionigita glicino (plisimpligita)


Troviĝas[redakti | redakti fonton]

Sintezo[redakti | redakti fonton]

vidu genetika kodo

Funkcio[redakti | redakti fonton]

Ĉar glicino ne havas flankĉenojn, ĝi trovas lokon eĉ tie, kie aliaj aminoacidoj ne havas lokon (ekz. en kolagenhelico).

Glicino tre bone solviĝas en akvo. La fandopunkto estas tre alta – male al aminoj kaj karbonacidoj - (super 200 °C, kie ĝi disfalas).

Literaturo[redakti | redakti fonton]

ligiloj[redakti | redakti fonton]


Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]