Muhammad la 3-a as-Sadik

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Sadok Bey (Bey of Tunis, Tunisia)

Muhammad la 3-a as-Sadik (1813–1882) (en araba محمد الصادق بن حسين, Muḥammad al-Sādiq bin Ḥusayn) estis reganto de Tunizio el la 23a de Septembro 1859 al 28a de Oktobro 1881,[1] kiam li abdikis. Li subskribis la Traktaton de Bardo kun Francio la 12an de Majo 1881 kiu konvertis Tunizion en Franca Protektorato.[2]

Li sukcedis sian fraton kaj, kiel tiu, estis partianoj de reformoj, kieaj starigo de Konsilantaro, separo de povoj, kaj egaleco por eŭropanoj kaj judoj, antaŭe malsuperaj al islamanoj. Tio allogis eŭropan investadon. En 1864 financaj malfacilaĵoj provokis insurekcion. Dum la posta jardeko evidentiĝis la altan koruptadon far de la viziro Ĥaznadaro kiu ruinigis la landan ekonomion. En 1877 la otomanoj petis al la bejo la sendon de helpo por sia milito kontraŭ Rusio, sed tiu estis malmulta kaj ĉiukaze denove komplikis la situacion. Francio uzis ekskuzon de konfliktoj ĉe la limo kun sia kolonio de Alĝerio, invadis la landon kaj ekpostulis ĝin, kio okazis finfine post la Kongreso de Berlino de 1878.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. (1977) Rulers and governments of the world. Bowker. ISBN 978-0-85935-009-9. 
  2. (2002) The future of Islam. Routledge. ISBN 978-0-7007-1460-5. 

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • El Mokhtar Bey, Les Beys de Tunis 1705-1957. Tunis, 2002.