Béla Zsolt

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Béla Zsolt
Personaj informoj
Naskonomo Steiner Béla
Naskiĝo 7-an de februaro 1895 (1895-02-07)
en Komárno
Morto 10-an de februaro 1949 (1949-02-10) (54-jara)
en Budapeŝto
Tombo Kozma Street Jewish Cemetery
Ŝtataneco Hungario
Profesio verkisto, ĵurnalisto, politikisto, verkisto
Lingvoj hungara lingvo
Familianoj
Edz(in)o Ágnes Zsolt
v  d  r
Information icon.svg

ZSOLT Béla (ĵolt) estis hungara poeto, publicisto, verkisto, edzo de ĵurnalistino Ágnes Zsolt naskita en Komárom la 8-a de januaro 1895 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de februaro 1949.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Zsolt finis la universitaton en Budapeŝto. Ekde 1918 li iĝis ĵurnalisto en Nagyvárad, kunlaboranto de Nagyváradi Napló, Nagyvárad kaj Nagyváradi Estilap. En 1920 li estis redaktoro de literatura revuo Tavasz. De 1921 li estis kunlaboranto de Világ en Budapeŝto, de 1933 ĉefkunlaboranto de ĵurnalo Újság, de 1929 ĉefredaktoro de radikala semajngazeto Toll. En printempo de 1944 oni portis lin al labortendaro, de tie al Bergen-Belsen. Helpe de Rezső Kastner li alvenis Svislandon. Post 1945 ĝis sia morto li redaktis la burĝan radikalan semajngazeton Haladás.

Tombo de Agnes kaj Bela Zsolt

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Forgószél (teatraĵo, Nagyvárad, 1919);
  • Hiába minden (poemoj, Nagyvárad, 1921);
  • Igaz könyv (poemoj, Bp., 1924);
  • Házassággal végződik (romano, Bp., 1926);
  • Erzsébetváros (teatraĵo, Bp., 1928);
  • Gerson úr és neje (romano Bp., 1930);
  • Kínos ügy (romano, Bp., 1935);
  • A dunaparti nő (romano, Bp., 1936);
  • Villámcsapás (aŭtobiografio, Bp., 1937);
  • Kakasviadal (romano, Bp., 1939);
  • Tanulságok és reménységek (artikoloj, Nagyvárad, 1942);
  • Napraforgó (romano, Bp., 1943);
  • Nemzeti drogéria (teatraĵo, 1947);
  • Kilenc koffer (romano, Bp., 1947).

Fonto[redakti | redakti fonton]