Guy Sorman

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Guy Sorman, (2005)

Guy Sorman (naskiĝis la 10an de marto 1944) - jud-devena franca/usona ĵurnalisto, politika publicisto kaj filozofo, influa intelektulo franca/usona, verkisto kaj publicisto favora al klasika liberalismo.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Li estas jud-devena franco, liaj parencoj pereis en Varsovia geto. Li finis la prestiĝan Nacia Lernejo pri Administrado (Francio). Li estas kunlaboranto de i.a. Le Figaro, Wall Street Journal kaj ankaŭ li kunlaboras kun pola semajna gazeto "Europa" / Eŭropo (kiel aldonaĵo de la "Dziennik" / Ĵurnalo). La plej ofte li estas ligita kun klasika liberalismo. Li estas kavaliro de la ordeno Honora Legio, li estas fondinto de Eldonejo Sorman (1975).

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • La Révolution conservatrice américaine, 1983 (hispane: La revolución conservadora americana) (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Amerykańska rewolucja konserwatywna, 1984, 1986)
  • La Solution libérale, 1984 (hispane: La solución liberal) (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Rozwiązanie liberalne (1985))
  • L’État minimum, 1985 (hispane: El Estado mínimo) (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Państwo minimum, 1987)
  • Capitalismo descalzo: Una solución para India (1989)
  • La Nouvelle Richesse des nations, 1987 (hispane: La nueva riqueza de las naciones, 1986)
  • Faut-il aider les Russes ?, Paris, 1988
  • La revolución no nacida (1992)
  • Hacia un nuevo Mundo, Buenos Aires, 1989; Hacia un nuevo mundo (1991)
  • No a la decadencia de la Argentina: Diálogos con Juan Carlos Casas (1986); No a la decadencia de la Argentina, Buenos Aires, 1990
  • Les Vrais Penseurs de notre temps, 1989 (hispane: Los verdaderos pensadores de nuestro tiempo, 1989)(ĝi aperis ankaŭ en la pola: Prawdziwi myśliciele naszych czasów, 1993))
  • Sortir du socialisme, 1990 (hispane: Salir del socialismo) (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Wyjść z socjalizmu (1991))
  • En attendant les barbares, 1992 (hispane: Esperando a los bárbaros (1993) (ĝi aperis ankaŭ en la pola: W oczekiwaniu na barbarzyńców, 1997)
  • Inmigrantes y drogadictos (1993)
  • Capital, suites et fin, 1993 (hispane: El capital, 1994)
  • Le Bonheur français, 1995 (hispane: La singularidad francesa, 1996)
  • Leibniz avait raison,1996
  • Le monde est ma tribu, 1997
  • Une belle journée en France, 1998
  • Le Génie de l'Inde, 2000
  • Le Progrès et ses ennemis, 2001
  • Les Enfants de Rifaa, 2003 (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Dzieci Rifa`y, Muzułmanie i nowoczesność (2002))
  • Made in USA, 2004 (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Made in USA (2005))
  • L'anti-libéralisme sauvage 2005
  • L’Année du Coq, 2006 (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Rok Koguta (2006))
  • Train de nuit, 2007
  • L’économie ne ment pas, 2008 (ĝi aperis ankaŭ en la pola: Ekonomia nie kłamie (2008))
  • Wonderful world. Chronique de la mondialisation (2006-2009), 2009
  • Journal d'un optimiste, Fayard, 2012
  • Le Cœur américain. Éloge du don, 2013
  • J'aurais voulu être français, 2016

Guy Sorman kaj Esperanto[redakti | redakti fonton]

Flag of Esperanto.svg

Li legis la pri-Esperantan libron "Bridge of Words" de Esther Schor ([1]), kaj publikigis interesajn pensojn en sia blogo. Frapas en ĝi lia favora sinteno al la interna ideo de Esperanto, kiu laŭ li portas aktualegan mesaĝon al la nuna mondo ([2][3][4]).


Notoj kaj referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. https://www.youtube.com/watch?v=KzCYfUWdFcA
  2. http://www.liberafolio.org/2016/internan-ideon-por-tutmondistoj
  3. http://www.liberafolio.org/2016/ponto-el-vortoj-donas-novan-bildon-de-esperantujo#1481460083381410
  4. "Saluton", ABC, Madrido, 28an de Novembro 2016, paĝo 5.