Henri Dutilleux

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Henri Dutilleux en 2008

Henri Dutilleux (naskiĝis la 22-an de januaro 1916, mortis la 22-an de majo 2013) estis franca komponisto kiu verkis ĉefe dum la dua duono de la 20-a jarcento. Lia muziko, kiu gajnis internacian laŭdon, sekvis la tradicion de Maurice Ravel, Claude Debussy, kaj Albert Roussel, sed laŭ persona stilo.

Kelkaj el liaj rimarkindaj komponaĵoj estas piana sonato, du simfonioj, la violonĉela konĉerto Tout un monde lointain ("Tuta fora monda"), la violona konĉerto L'Arbre des Songes ("La arbo de sonĝoj") kaj la kvarteto Ainsi la Nuit ("Tiel la nokto"). Famaj muzikistoj, inkluzive de Charles Munch, George Szell, Mstislav Rostropovich, Isaac Stern, Anne-Sophie Mutter, kaj Seiji Ozawa mendis verkojn el li.

Verkaro[redakti | redakti fonton]

Orkestraj verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Simfonia 1-a (1951)
  • Simfonia 2-a Le double (1959)
  • Métaboles (1964)
  • Timbres, espace, mouvement ou la nuit etoilée (1978)
  • Mystère de l'instant (1989)
  • The Shadows of Time, por 3 infanvoĉoj kaj orkestro (1997)
  • Slava's Fanfare por spaca ensemblo (1997)

Konĉertoj[redakti | redakti fonton]

  • Violonĉela konĉerto – Tout un monde lointain ("Tuta fora mondo", 1970)
  • Violona konĉerto – L'arbre des songes ("La arbo de sonĝoj", 1985)
  • Nokturno por violono kaj orkestro – Sur le même accord ("Je unu akordo", 2002)

Ĉambra muziko[redakti | redakti fonton]

  • Korda kvarteto Ainsi la nuit (1976)
  • Trois strophes sur le nom de Sacher por sola violonĉelo (1976–1982)
  • Les citations por hobojo, klaviceno, kontrabaso, kaj frapinstrumentoj (1985/1991/2010)
  • Deŭ sonnets de Jean Cassou por fagoto kaj piano (1954/2011 – voĉa verko transskribita far Pascal Gallois kun aprobo de la komponisto)

Piana muziko[redakti | redakti fonton]

  • Piana sonato (1948)
  • Blackbird (1951)
  • Tous les chemins mènent à Rome (1963)
  • Bergerie (1963)
  • Résonances (1965)
  • Figures de résonances (1970) por du pianoj
  • Trois Préludes (1973–1988):
    • D'ombre et de silence (1973)
    • Sur un même accord (1977)
    • Le jeu des contraires (1988)
  • Air à dormir debout (1981)

Kun voĉoj[redakti | redakti fonton]

  • Deŭ sonnets de Jean Cassou, por baritono kaj piano (1954)
  • San Francisco Night, por voĉo kaj piano (1963)
  • Hommage à Nadia Boulanger, por soprano, 3 violoj, klarineto, frapinstrumentoj, kaj citro (1967)
  • Correspondances, por soprano kaj orkestro (2003)
  • Le temps l'horloge, por soprano kaj orkestro (2007–2009)

Baledo[redakti | redakti fonton]

  • Le loup (1953)

Aranĝoj[redakti | redakti fonton]

  • Choral, cadence et fugato por trombono kaj simfonia blovorkestro (1995 – la ĉambra verko, orkestrita de Claude Pichaureau)