Infanmortigo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Saturno voranta sian filon, pentraĵo de Francisco de Goya.

Infanmortigoinfanmurdo estas delikto kiu konsistas en la okazigo de la morto de infano (ĉu ina ĉu malina) intencite.[1]

La Kriminologio rekonas variajn formojn de murdo ne patra de infanoj.[2] En multaj socioj de la pasinteco kelkaj formoj de infanmortigo estis konsiderataj permeseblaj, dum en la majoritato de la modernaj socioj oni konsideras tiun praktikon absolute kontraŭmorala kaj krima. Tamen, bedaŭrinde ankoraŭ okazas — en la okcidenta mondo ĝenerale pro mensa malsano de iu el la gepatroj aŭ samfamilianoj aŭ per aliaj violentaj kondutoj, kaj en kelkaj subevoluiĝintaj landoj kiel maniero kontroli la loĝantaro (ĉu ĝenerale aŭ familinivele), foje kun iu de socia akcepto.[3][4][5]

Laŭlonge de la historio de la homaro okazis multaj formoj de infanmortigo ĉu kiel socia afero, pro ideologiaj tialoj aŭ en partikularaj okazoj, el kiuj multaj konataj en la fakoj mitologio, antropologio, historio, arto ktp.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Charles Péguy, Le Mystère des Saints Innocents, 1912
  • Aŭrelio Prudencio Klemento, Liber Cathemerinon XII. Hymnus Epiphaniae, 99-100
  • Nigel Spivey, Le Stragi degli Innocenti. Il problema di rappresentare artisticamente l'atrocità di un topos inventato ma molto diffuso, Prometeo, Anno 20, Numero 78

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Prólogo de Rafael Ceballos Atienza en Ambrosio Tardieu, Estudio médico-legal sobre el infanticidio, 1883, ed. 2010, Formación Alcalá, 978-84-9891-316-3, p. 9
  2. Ambrosio Tardieu, Estudio médico-legal sobre el infanticidio, 1883, (trad. Prudencio Sereñana y Partagás, ed. 2010, Formación Alcalá, 978-84-9891-316-3, p. 9
  3. Formas de violencia: Infanticidio - CRIN [1] en [2]
  4. Aborto tardío e Infanticidio neonatal en Europa [3] Alirita la 3an de majo 2020.
  5. Caso belga de la eutanasia en niños, ¿solución o problema?, Filipa Martins Silva, Rui Nunes [4] Alirita la 3an de majo 2020.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Paul Maier, "Herod and the Infants of Bethlehem", en Chronos, Kairos, Christos II, Mercer University Press (1998), 170
  • Giambattista Marino, Strage degli innocenti, 1632, en Giovanbattista Marino, Dicerie Sacre e La Strage de gl'Innocenti, A
  • Cura di Giovanni Pozzi, Einaudi, 1960
  • Покољ младенаца Leslaw Daniel Chrupcala, Betlemme culla del Messia, Edizioni Terra Santa, Milano, 2009.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]