István Hajnal

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

István HAJNAL [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Hajnal István estis hungara historiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1939).

István Hajnal [1] naskiĝis la 3-an de julio 1892 en Hungara reĝlando, en urbo Nagykikinda, (nuntempa Kikinda en Serbio). Li mortis la 16-an de junio 1956 en Budapeŝto.

Biografio[redakti | redakti fonton]

István Hajnal frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Lejpcigo. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato, poste li esploris arkivon en Vieno. En 1922 li edziĝis baldaŭe havanta filon. Li ekinstruis en universitato en Budapeŝto en 1930. Inter 1931-1942 li redaktis historian revuon Századok. En 1950 li iĝis trudemerito. En 1990 li ricevis posmorte premion.

Verkaro (elekto)[redakti | redakti fonton]

  • IV. Béla magyar király kancelláriájáról (1914)
  • Az írástörténet és az írásbeliség felújulása korából (1921)
  • Az újkor története (1936)
  • A Batthyány kormány külpolitikája (1957)

Fontoj[redakti | redakti fonton]