László Szabó (ŝakludanto)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

La indiĝena formo de tiu persona nomo estas Szabó László. Tiu artikolo uzas okcidentan nomordon kiam mencianta valorajn individuojn. Por aliaj uzoj, vidu László Szabó (apartigilo).


László Szabó (19an de marto, 1917 - 8an de aŭgusto, 1998) estis hungara majstro de ŝako.

Li naskiĝis en Budapeŝto, li diskrevis sur la internacia ŝako sceno en 1935 en la aĝo de 18, gajnante la unua el hungaraj ĉampionecoj, en internacia turniro en Tatatóváros kaj estis selektita por reprezenti sian landon ĉe la 1935 Varsovia Olimpiko. Ĉeestantoj ĉe la Olimpiko miris la junulo la atakostilon en ŝako, stilo kiu ne iris kontraŭe al la severa, pozicia alproksimiĝo adoptita de siaj samlandanoj. Oni pensas, ke la juna Szabó studis sub la kuratoreco de Géza Maróczy, tiam patriarka figuro en hungara ŝako, havante antaŭe trejnadon de mondaj ĉampionoj, Max Euwe kaj Vera Menchik.

Antaŭ la Unua Mondmilito, estis aliaj sukcesoj, inkludante rekta venko ĉe Hastings 1938/39 (turniro kun kiu li tenis longan asocion). Li komencis karieron kiel bankisto, komercante en ŝanĝo de valutoj. Tiam, ĉe la eksplodo de milito, Szabó estis alkroĉita al deviga labor-unuo kaj poste kaptita de rusaj trupoj kiu tenis lin kiel malliberulo de milito. Post la milito, li revenis al ŝako kaj ludis multajn gravajn internaciajn eventojn. Li finis kvina ĉe Groningen en 1946, en ekstreme forta turniro kiu inkluzivis Botvínnik, Euwe, Smyslov, Najdorf, Boleslavsky kaj Kotov. Ĉe la Saltsjöbaden interzonaj de 1948, li finis dua al Bronstein kaj prenis rekte unuan lokon ĉe Hastings 1947/48, Budapeŝto 1948 kaj Hastings 1949/50. Havi kvinan lokon ĉe la interzonaj de Saltsjöbaden 1952 kaj la interzonaj de Gotenburgo de 1955 signifis ke liaj interzonalaj finitaj estis sufiĉe fortaj por meriti la lokon en la responda Kandidato-Turniro.

En la 1960aj jaroj kaj 1970aj jaroj, li daŭre elstaris en internacia konkurado; unua en Zagrebo en 1964, unua en Budapeŝto 1965 (kun Polugaevsky kaj Taimanov), unua en Sarajevo en 1972, unua ĉe Hilversum 1973 (kun Geller) kaj kune unua ĉe Hastings 1973-74 (kun Gennadij Kuzmin, Timman kaj Tal).

Entute li reprezentis Hungarion en 11 Olimpikoj, ludante unue dum kvin okazoj kaj transdonante multajn medalon. En 1937, li prenis la teaman arĝenton kaj individuajn arĝentajn medalojn en 1952, individuan bronzon en 1956 kaj teaman bronzon, kaj en 1966 teaman bronzon kaj individuan arĝenton.

Szabó estis la plej bona ludanto en Hungario dum preskaŭ 20 jaroj (eventuale ĉe Lajos Portisch ĉirkaŭ 1963-64) kaj ĉe la pinto de liaj potencoj, unu el la supraj 12 ludantoj en la mondo.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  • Hooper, David; Whyld, Kenneth (1992), La Oksforda Kunulo al ŝako, Oxford (2 red.) Oxford University Press, pp. 405-406, ISBN 0-19-280049-3
  • Crowther, Marko (21a de septembro 1998), LA SEMAJNO EN CHESS 202: Laszlo Szabo 19a de marto 1917 - 8a de aŭgusto 1998 Londono Ŝako Centro
  • OlimpBase - La Historio de la Olimpikoj de ŝako

Libroj[redakti | redakti fonton]